το Πάσχα των Ελλήνων της Διασποράς Όπου η καρδιά του Έλληνα κι' οχτώ πατρίδες κι' όχι μια... Κι' ανήμερα το Πάσχα λαλούν κλαρίνα και βιολιά σε όλη την γη του Αϊ μετανάστη! 'Όπου ψυχούλα ελληνική στις γειτονιές του κόσμου, μπρούσκο κρασί κι' αρνιά στην σούβλα!.. Λουλούδια ανθρώποι και πουλιά πάνω απ' τους φράχτες της ολόλαμπρης αυλής, καρτερικά κι' ευλαβικά γλυκοκοιτούν -θαρρείς προσεύχονται στον Πλάστη: Δωσμου θεέ μου μια στιγμή φούρλα να φέρω τη ζωή μέσα απ' το τσάμικο κι' όπως θα σειέμαι θα λυγώ και σμίξω τον Έλληνα ..θεό... Σαν αστραπή να γεννηθώ ξανά στην γη κι' αφού αισθανθώ την πασχαλιά ως άνω! Μαζί και την Ελλάδα!!! Ύστερα ας ..πεθάνω!! κώσ/δουρ. Tραγούδια με τον Γιώργο Παπασιδέρη από την σελίδα των <<Αρκάδες εσμέν>> Σαν πάς πουλί μου στο Μοριά Ο γερο-Νοταράς Χρύσω Ο Λιακατάς Λεπενιώτης Τα νιάτα Τώρα το βράδυ-βράδυ Αετός Δύο μάυρα μάτια αγαπώ Αγάπα με πουλάκι μου Καρπενισιώτικο Το φεγγάρι κάνει κύκλο Γειά σου καημένη λεβεντιά Όλες οι παπαρούνες Εκεί ψηλά στα μπαλκονάκια Μια μελαχρινή Πουλάκι ξένο Παπάκι Σταυρούλα Σπυρί πιπέρι έσπερνα Οι όμορφες της Λιβαδιάς

Απ΄ τα ...λογάδικα της "LAND of GODS" και του "Καπνόν Αποθρώσκοντα", στα περβολάδικα και στα παπουλάδικα, τα μικρά και γλυκύτατα λιμανάκια της ψυχής και της καρδιάς όπου βρίσκουμαι τώρα, και ως να ξαναεπιστρέψω, σας εύχομαι καλό Πάσχα υγεία και ειρήνη. Να είστε πάντα καλά!!! Κώστας Δουρίδας Oakville On. Canada 2009

Κάθε φορά που ακούω το δημοτικό τραγούδι, είναι λες, και πίδακες να ξεπηδούν μέσα μου, και όχι για να με πνίξουν, παρά για να μου σηκώσουν την ελληνική περηφάνια στον έβδομο ουρανό!. Κάθε φορά που ακούω το τσάμικο, είναι θαρρείς και γίνεται μέσα μου πανηγύρι! -μόνο για εμένα.. Και όλοι μαζί οι πρόγονοι ήρθανε στην χαρά: Εκεί ο πατέρας. Η μάνα.. 'Oλα μου τα φευγάτα μπαρπάδια.. Εκεί και ο γέρος του Μοριά. ο Θοδωρής, ο Κολοκοτρώνης! ο δικός μου ο άνθρωπος και ελευθερωτής του γένους μου, ήρθε να με καμαρώσει όπου θα σύρω πρώτος το χορό!. Εκεί και ο Ανδρούτσος της Γραβιάς, ο αγαπημένος μου παππούς.. Ήρθε να μου παραστεί στην χαρά μου, να με χειροκροτήσει με το Γιωργή Καραϊσκάκη, τον Υψηλάντη και τόσους άλλους δικούς μου ήρωες... Κάθε φορά που ακούω το δημοτικό, είναι λες και καταρράχτες από τον ουρανό, κρουνοί φωτός, μου περιλαβαίνουνε τον νου, που μιας θολώνει, και μιας μου αστράφτει διάπλατα! Πάνω στην φούρλα του χορού: Διονυσιακή συγκίνηση!! που ταίρι της άλλο δεν έχει και δεν εματάειδα τέτοιο συγκλόνισμα και τέτοια αίσθηση στα κόκαλά μου... Κάθε φορά που ακούω το δημοτικό, ξαναγεννιέται το έθνος μου!.. Ξαναγεννιέμαι κι' εγώ και γίνουμε νιος ξανά και παλικάρι!! Να είστε καλά!! κώσ/δουρ.

The LAND of GODS Since October 1996 Oakville/Τοροντο Canada Click here to Make this page your start Page