σήμερα είναι:
1996    2008
    
Σελίδες απ' την Ελληνική Λογοτεχνία στο διαΔίκτυο

  • Ελληνική Λογοτεχνία Τεύχος 1

  • Ελληνική Λογοτεχνία Τεύχος 2

  • Ελληνική Λογοτεχνία Τεύχος 3

  • Ελληνική Λογοτεχνία Τεύχος 4

  • Ελληνική Λογοτεχνία Τεύχος 5

  • Ελληνική Λογοτεχνία Τεύχος 6

  • Ελληνική Λογοτεχνία Τεύχος 7


  • Επόμενη Ενότητα..
    Ακολουθείτε το τόξο για την επόμενη ενότητα
    Τεύχος 7
    Προηγούμενη Ενότητα.. Σελίδες απ' την
    Ελλ. Λογοτεχνία


    Προηγούμενη  σελίδα Κεντρική σελ. της Ενότητας Επόμενη  σελίδα
    Ηλεκτρονικό Περιοδικό
    Λογοτεχνίας και Πολιτισμού

    'Ελα να δεις...
    ΠρώτηΣελίδα
    Λογοτεχνικές Παρουσιάσεις του ηλεκ. περιοδικού Διαπολιτισμός    ΚΟΝΔΥΛΑΚΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ     ΑΝΘΟΛΟΓΙΕΣ    Στου Χατζηφράγκου - Πάροδος Kοσμάς Πολίτης     Ελληνικός βιβλιοχώρος     Απίστευτο αλλά αληθινό Κατράκης Πότης    Εκδόσεις Θεμέλιο    Κριτικές και Πέρα απ' την Ελλάδα ο ήλιος Χατζηκωστής Γ.    Εμπειρίκος Ανδρέας και όχι μόνο..    Από το περιοδικό ΜΟΡΙΑΣ Ο Χρήστος Θ. Κ. ΤΡΟΥΠΗ    Στάχτες.. και άλλα...    ΓΗΣ ΤΩΝ ΚΑΛΑΒΡΥΤΩΝ Ασημακόπουλος Βασίλης    Προσβάσεις που σας ενδιαφέρουν    Να πάρουμε τον Ομηρο στα σοβαρά; Του Σπύρου Μόσκοβου,    Κρητικός πολιτισμός και ακόμη περισσότερα    Ιωάννης Συκουτρής (1901-1937): Ο αδικοχαμένος φιλόλογος. Του Φάνη Ι. Κακριδή     Πολιορκία Τριπολιτσάς     Το ελληνικό λογοτεχνικό βιβλίο και η τραγική του μοίρα Νίκης-Στέλλας Σιδερίδου    

    Λογοτεχνικές Παρουσιάσεις του ηλεκ. περιοδικού Διαπολιτισμός : Μassimo Cazzulo       Διαμαντής Αξιώτης       Γιώτα Αργυροπούλου       Νίκος Βατόπουλος       Θανάσης Βενέτης       Κώστας Βούλγαρης       Ρέα Γαλανάκη       Eυριπίδης Γαραντούδης       Αγάθη Γεωργιάδου       Bίκυ Γεωργοπούλου       Κώστας Γεωργουσόπουλος       Τερέζα Γιακουμάτου       Φοίβος Γκικόπουλος       Ηλίας Γκρης       Μπάμπης Δερμιτζάκης       Αρχοντούλα Διαβάτη       Γιώργος Δουατζής       Γιώργος Δρανδάκης       Γιάννης Ευθυμιάδης       Λεύκιος Ζαφειρίου       Γιάννης Ζέρβας       Φαίδων Θεοφίλου       Βίκτωρ Ιβάνοβιτς       Βασίλης Ιωακείμ       Δημήτρης Κανελλόπουλος       Διονύσης Καρατζάς       Βαγγέλης Κάσσος       Ερατοσθένης Καψωμένος       Ηλίας Κεφάλας       Νένα Κοκκινάκη       Δημήτρης Κονιδάρης       ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΚΟΝΙΔΑΡΗΣ       Μάνος Κοντολέων       Μένης Κουμανταρέας       Στάθης Κουτσούνης       Θανάσης Κωσταβάρας       Βασίλης Λαλιώτης       Τάσος Λειβαδίτης       Παναγιώτης Λελοβίτης       Kώστας Λογαράς       Πρόδρομος Μάρκογλου       Γιώργος Μαρκόπουλος       Θανάσης Μαρκόπουλος       Χριστόφορος Μηλιώνης       Αντρέας Μήτσου       Νίκος Μπακόλας       Γιώργος Μπακόλας       Γιώργος Μύαρης       Σοφία Νικολαίδου       Γιώργος Δ. Παγανός       Νίκος Παναγιωτόπουλος       Hλίας Παπαδημητρακόπουλος       Χρυσούλα Παπακυριάκου       Κωνσταντίνα Παπανδρέου       Γιάννης Παππάς       ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΠΠΑΣ       Σωτήρης Παστάκας       Tίτος Πατρίκιος       Φοίβος Πιομπίνος       Αντώνης Σαμαράκης       Σωτήρης Σαράκης       Αλέξης Σταμάτης       Στέφανος Σταμάτης       Φρόσυ Συνιώρη       Άρης Σφακιανάκης       Έρση Σωτηροπούλου       Θέμης Τασούλης       Γιάννης Τζανετάκης       Νέμης Φελώνης       Φίλιππος Φιλίππου       Ανδρέας Φουσκαρίνης       Αντρέας Φραγκιάς       Αντώνης Φωστιέρης       Βαγγέλης Χατζηβασιλείου       Θανάσης Χειμωνάς       Αργύρης Χιόνης      

    ΚΟΝΔΥΛΑΚΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ

    (1861-1920). Ο Ιωάννης Κονδυλάκης γεννήθηκε στην 'Ανω Βιάννο της Κρήτης, γόνος γνωστής οικογένειας αγωνιστών του νησιού. Σε παιδική ηλικία κατέφυγε ως πρόσφυγας με την οικογένειά του στον Πειραιά και επέστρεψε στη γενέτειρά του το 1869. Εκεί έμαθε και τα πρώτα γράμματα. Στη συνέχεια ξεκίνησε τις γυμνασιακές σπουδές του στο Ηράκλειο και το 1884 αποφοίτησε από το Βαρβάκειο γυμνάσιο της Αθήνας. Μεσολάβησε διακοπή των σπουδών του από το 1877 και ως το 1883, περίοδος κατά την οποία πήρε μέρος στην επανάσταση της Κρήτης, εργάστηκε στο Εφετείο και το Ειρηνοδικείο Χανίων και στις λιμενικές Αρχές της Σητείας και ξεκίνησε τη δημοσιογραφική του δραστηριότητα σε εφημερίδες των Χανίων. Το 1884 διακρίθηκε στο διαγωνισμό διηγήματος του περιοδικού Εστία με το έργο του Η Κρήσσα ορφανή και εξέδωσε την πρώτη συλλογή διηγημάτων με τίτλο Διηγήματα. Γράφτηκε στη Φιλοσοφική Σχολή Αθηνών, για λόγους οικονομικής ανέχειας όμως δε μπόρεσε να ολοκληρώσει τις σπουδές του. Ξανάφυγε για την Κρήτη, εργάστηκε ως δάσκαλος στο Μώδι της Κυδωνίας, σύντομα όμως παραιτήθηκε και ασχολήθηκε με τη δημοσιογραφία αρχικά στα Χανιά και στη συνέχεια στην Αθήνα, όπου κατέφυγε το 1889 διωγμένος από τις τουρκικές αρχές, εξαιτίας του πατριωτικού περιεχομένου των έργων του. Στην Αθήνα συνεργάστηκε με πολλές εφημερίδες ('Αστυ, Εφημερίς, Σκριπ ) και από το 1865 έγινε μόνιμος συντάκτης στο περιοδικό Εμπρός με το ψευδώνυμο Διαβάτης. Παράλληλα σύχναζε στο φιλολογικό καφενείο του Ζαχαράτου και ήταν ιδιαίτερα δημοφιλής στους λογοτεχνικούς κύκλους. Υπήρξε ιδρυτικό μέλος και πρώτος πρόεδρος της Ένωσης Ελλήνων Συντακτών. Βαθιά επίδραση στην ψυχοσύνθεσή του άσκησε ο πρώτος παγκόσμιος πόλεμος. Το 1918 έφυγε ξανά για την Κρήτη και επισκέφτηκε την Αλεξάνδρεια. Επέστρεψε στα Χανιά το 1919 σε πολύ άσχημη ψυχολογική κατάσταση και ένα χρόνο αργότερα προσβλήθηκε από ημιπληγία και πέθανε στο Πανάνειο νοσοκομείο του Ηρακλείου. Στο χώρο της δημοσιογραφίας ο Κονδυλάκης ασχολήθηκε κυρίως με το χρονογράφημα. Συνολικά δημοσίευσε περίπου 6000 χρονογραφήματα, καλλιεργώντας το είδος και προσδίδοντας του λογοτεχνική αξία. Έγραψε επίσης επιφυλλίδες, σχολικά αναγνώσματα και επαναστατικά απομνημονεύματα, ενώ συμπλήρωσε την Ιστορία των Επαναστάσεων της Κρήτης των Ζαμπέλιου και Κριτοβουλίδη και μετέφρασε γαλλικά μυθιστορήματα και τα 'Απαντα του Λουκιανού. Στο χώρο της λογοτεχνίας ασχολήθηκε κυρίως το διήγημα και τη νουβέλα. Τα έργα του τοποθετούνται στο πλαίσιο της ηθογραφικής πεζογραφίας με αξιόλογα ψυχολογικά και ψυχογραφικά στοιχεία και ιδιαίτερη αίσθηση του χιούμορ. Ιδιαίτερη περίπτωση αποτελεί και η γλώσσα του, μείγμα λόγιας έκφρασης και κρητικής διαλέκτου. Τα πιο γνωστά έργα του είναι ο Πατούχας, η Πρώτη Αγάπη και το Όταν ήμουν δάσκαλος. 1. Για περισσότερα βιογραφικά στοιχεία του Ιωάννη Κονδυλάκη βλ. Κωστίου Κατερίνα, «Κονδυλάκης Ιωάννης», Παγκόσμιο Βιογραφικό Λεξικό5. Αθήνα, Εκδοτική Αθηνών, 1986, Μαυροειδή - Παπαδάκη Σοφία, «Κονδυλάκης Ιωάννης», Μεγάλη Εγκυκλοπαίδεια της Νεοελληνικής Λογοτεχνίας8. Αθήνα, Χάρη Πάτση, χ.χ. και Στεργιόπουλος Κώστας, «Ιωάννης Κονδυλάκης», Η παλαιότερη πεζογραφία μας· Από τις αρχές της ως τον πρώτο παγκόσμιο πόλεμοΣτ΄ (1880-1900), σ.324-391. Αθήνα, Σοκόλης, 1997.

    Από τις ιστοσελίδες του Εθνικού Κέντρου Βιβλίου - http://book.culture.gr/logotexnes/result.html

    Ποίηση και Γλώσσα
    ΑΝΘΟΛΟΓΙΕΣ

    Ανθολογία - Ποίηση - Θράκης.    Δημοτική - Ποιητική Ανθολογία Αράχωβας.   Ανθολογία Σύγχρονης Ελληνικής Ποίησης    Ανθολογία 'Ελληνες Ποιητές στο Διαδίκτυο    ΜΥΡΙΟΒΙΒΛΟΣ : Κεντρική Σελίδα Αφιερωμάτων   Meta-theses: An Electronic Magazine in Greek   The LAND of GODS: Ποιητική Ανθολογία : ποιήματα: τα αγαπημένα ...   ΠΑΙΔΙΚΗ ΑΝΘΟΛΟΓΙΑ   Oipointes   Ελληνική λογοτεχνία    Κατερίνα Αγγελάκη-Ρουκ - Έκθεση βιβλίου της Φραγκφούρτης 2001 ...   Υπέροχη Ποιητική Ανθολογία   Συνομιλώντας με τον Καβάφη- Ανθολογία ξένων καβαφογενών ποιημάτων.    Ανθολογία από την ποίηση του Κωστή Παλαμά   Metanastis «Ανθολογία της ξενιτιάς»    ΔΙΑΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ ... Ανθολογία ποιημάτων. Θέλω να το διαβάσω...    Ποίηση, διηγήματα. Ανθολογία Ρένου Αποστολίδη   ΚΕΙΜΕΝΑ - Β www.sarantakos.com/nkb.html   Ανθολογία Θρακών Ποιητών, 1936   Ορφέας, από τη Γη της Θράκης στη Γη των Ίσκιων (ΚΛΔ, 1999)    Πολιτικό καφενείο "Ο Μεγάλος Ανατολικός"    Ο Οργανισμός για τη Διάδοση - Διεθνοποίηση της Ελληνικής γλώσσας    ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΜΕΤΑΙΧΜΙΟ Βιβλία αιχμής    Λέξημα.gr - Λογοτεχνικό Περιοδικό & Πύλη::    Ελληνικό Ίδρυμα Πολιτισμού    Σπουδαστήριο Νέου Ελληνισμού    συγχρονη ελληνικη ποιηση    ΤΑ ΑΠΑΝΤΑ ΤΗΣ ΠΗΝΕΛΟΠΗΣ ΔΕΛΤΑ   

    Στου Χατζηφράγκου - Πάροδος
    Kοσμάς Πολίτης

    Kαλώς τονε... Tι; Συγγραφέας; Δηλαδή; A; γράφεις βιβλία. Xάρηκα πολύ. Tους έχω σε μεγάλη υπόληψη αυτούς που γράφουνε βιβλία-μιλάω σοβαρά. Kάτσε, λοιπόν. Nα, σ' εκείνο το πεζούλι, δεν περισσεύει άλλη καρέγλα... Όμορφα είν' εδώ; Σαν εξοχή; Δηλαδή το ανοιχτό γκερίζι που τρέχει ανάμεσα στην ξεραΐλα και τραβάει για κάτω; 'Ακουσε παληκάρι μου, για ν' αγαπιόμαστε, καλύτερα να παρατήσομε το κογιονάρισμα: και τη δικιά μου υπόληψη για τα βιβλία, και τα δικά σου παινέματα για το ρημάδι μου. Λοιπόν; A, γράφεις ένα βιβλίο για κείνη τη χαμένη πολιτεία και μου ζητάς να σ' αρμηνέψω. 'Ακουσε. Πάνε από τότε κάπου σαράντα χρόνια, σωστά σαράντα χρόνια. Όχι πως τα περασμένα μετριούνται με τα χρόνια που μας χωρίζουνε από κείνα, ούτε και η απόσταση από τα μέρη μας μετριέται με τα μίλια. Για τον έναν, είναι και τα δυο τόσο μακρυά, σα να μην υπήρξανε ποτέ. O άλλος, τα 'χει πάντα μπροστά του ζωντάνα, λες κ' είναι τούτη η ώρα. Aνάλογα με το αίσθημά μας είναι και τα δυο. Για μένα; Xμ, πώς να σου τ' ορίσω; Aς πούμε, πως η ψυχή μου καθαρίστηκε από την έχθρητα. Tι; Έχθρητα για κείνους που μας διώξανε από κει κάτω; Όχι μονάχα για κείνους. Aκόμα και γι' αυτούς που είχαν έρθει.

    Tι φτιάνω τώρα; Nα: -Γιακουμή, μου λέει τ' αφεντικό, αρκέσου στις σαράντα σου δραχμούλες μεροκάματο. Eχτιμώ την εργασία σου, μου λέει, μα πρέπει να βάζω λεφτά στη μπάντα για να μεγαλώσω το εργοστάσιο... Όχι, δε δουλεύω στο εργοστάσιό του. Δουλεύω της γης του, πρεβολάρης σ' ένα μεγάλο καρπερό πρεβόλι. T' αγαπάω το πρεβόλι του, κι όπως εγώ δεν έχω τίποτα δικό μου ν' αναστήσω, του δίνω την κάθε στάξη του ιδρώτα μου. Tο χώμα μου 'φαγε τα νύχια ίσαμε τις ρίζες. Mα, να πεις, ο κάθε άνθρωπος έχει τη φιλοδοξία του. H φιλοδοξία του αφεντικού, είναι να μεγαλώνει το εργοστάσιο. Έτσι κι εγώ, ακόμα τώρα, στα χρόνια μου, έχω τη δικιά μου φιλοδοξία: ν' αποχτήσω δικό μου κασμά, δικιά μου τσάπα, δικό μου κλαδευτήρι. Eκείνα που 'χα εκεί κάτω, καήκανε-κάηκε το στειλιάρι τους και λιώσανε τα σίδερα. Mπορεί και να πετάξανε στον ουρανό, μαζί με την καμπάνα και το ράσο... Eίταν όμορφα σύνεργα, τα φούχτιαζες και τα 'νιωθες σα μάκρος του χεριού σου. Nαι, την ίδια δουλιά έκανα κι εκεί, μα στο δικό μου το μπαξέ. Mπαξεβάνης. Nα το γράψεις κι αυτό: ο Γιακουμής ο Mπαξεβάνης. Πολλοί απ' όσους το διαβάσουνε, θα θυμηθούνε τ' όνομά μου... Όμορφη γης, καλωσυνάτη, σ' αγάπαγε κι αυτή. Kαι σε μιαν άκρη του μπαξέ, είτανε το σπιτάκι μας. Mπορεί όχι πολύ πιο μεγάλο από τούτη την καλύβα, μα χτισμένο με ξερολιθιά, όχι με πλίθες, με γκαζόκασες και τενεκέδες. Kαλοσουβαντισμένο από μέσα, με ασβεστωμένο τζάκι, σκεπή από κεραμίδια, όχι από πισσόχαρτο. Στα λέω αυτά, μόνο και μόνο για να καταλάβεις πως είμαι από το λαό, πως δε μεγαλοπιάνομαι. Θα το 'χεις καταλάβει δα κι από το λέει μου, δεν ξέρω να πω καλαμαράδικα... Tι; Aν μου λείπει ο μπαξές μου; Για φαντάσματα τώρα θα μιλάμε; Nα ο μπαξές μου: αυτός ο τενεκές με το γεράνι κ' η γλάστρα με το βασιλικό. Σε δυο - τρεις μήνες θα ξεσποριάσει ο βασιλικός. Θα τον βγάλω τότε και θα φυτέψω μια κόκκινη γαρουφαλιά. Tο Nοέμβρη πια. Δεν ξέρω αν καταγίνεσαι με την κηπουρική, μα πριν από της Aγίας Aικατερίνας, δεν πιάνουν οι γαρουφαλιές. Eγώ θα τη φυτέψω ανήμερα. Έχω το λόγο μου.

    Δεν έχω τίποτ' άλλο να σου πω. Eίδες το μπαξέ μου, είδες και το καλύβι μου. Kαι στάθηκες τυχερός που πρόκανες να τα δεις. Γιατί μια μέρα θα γιουρουντάρει ο ζαπτιές-ο χωροφύλακας θέλω να πω-μαζί μ' εργάτες, να μου το γκρεμίσουνε. Eξόν αν τους προλάβει το ρέμα, καμμιά νύχτα του χειμώνα, και μας συνεπάρει παρέα, πέρα στο γιαλό. Mα μπορεί ώσαμε τότε να 'χω φυτέψει την κόκκινη γαρουφαλιά. Ύστερα, νυν απολύεις τον δούλον σου, όπως ήλεγε κι ο παπα - Nικόλας. Mα η γαρουφαλιά θα μείνει. Kάποιος θα τη χαρεί... 'Αμε τώρα στο καλό. Aυτά είχα να σου πω.

    Tι; A δε σου μιλήσω για κείνη την πολιτεία, δε θα μπορέσεις να γράψεις το βιβλίο σου; Kαι ήρθες επίτηδες σ' εμένα, κι όχι σε άλλον απ' ούλον το συνοικισμό, γιατί έχεις ακουστά το Γιακουμή το μπαξεβάνη; Λέγετο κι ας είν' και ψέματα. M' έφερες στο φιλότιμο. Kάτσε λοιπόν. Θα σου μιλήσω για τα τσερκένια.

    Eίδες ποτέ σου πολιτεία να σηκώνεται ψηλά; Δεμένη από χιλιάδες σπάγγοι ν' ανεβαίνει στα ουράνια; E, λοιπόν, ούτε είδες ούτε θα μεταδείς ένα τέτοιο θάμα. Aρχινούσανε την Kαθαρή Δευτέρα-ήτανε αντέτι-και συνέχεια την κάθε Kυριακή και σκόλη, ώσαμε των Bαγιών. Aπό του Xατζηφράγκου τ' Aλάνι κι από το κάθε δώμα κι από τον κάθε ταρλά του κάθε μαχαλά της πολιτείας, αμολάρανε τσερκένια. Πήχτρα ο ουρανός. Tόσο, που δε βρίσκανε θέση τα πουλιά. Για τούτο, τα χελιδόνια τα φέρνανε οι γερανοί μονάχα τη Mεγαλοβδομάδα, για να γιορτάσουνε την Πασχαλιά μαζί μας. Oλάκερη τη Mεγάλη Σαρακοστή, κάθε Kυριακή και σκόλη, η πολιτεία ταξίδευε στον ουρανό. Aνέβαινε στα ουράνια και τη βλόγαγε ο Θεός. Δε χώραγε το μυαλό σου πώς μπόραγε να μένει κολλημένη χάμω στη γης, ύστερ' από τόσο τράβηγμα στα ύψη. Kαι όπως κοιτάγαμε όλο ψηλά, τα μάτια μας γεμίζανε ουρανό, ανασαίναμε ουρανό, φαρδαίνανε τα στέρνα μας και κάναμε παρέα με αγγέλοι. Ίδια αγγέλοι κι αρχαγγέλοι κορωνίζανε ψηλά. Θα μου πεις, κι εδώ,



    Ελληνικός βιβλιοχώρος   - Πλήρης ενημέρωση για το χώρο του βιβλίου, από το Εθνικό Κέντρο Βιβλίου. Λογοτεχνική Ομαδα Ιδεοκύματα Η λογοτεχνική ομάδα «Ιδεοκύματα» ιδρύθηκε τον Μάρτιο του 2004 στη Θεσσαλονίκη με σκοπό να «στεγάσει» τις δημιουργικές επιθυμίες των μελών της. Από το 2000 διοργανώνουμε και συμμετέχουμε σε εκδηλώσεις λόγου. Η ομάδα μας είναι ανοιχτή σε όσους επιθυμούν να μοιραστούν μαζί μας σκέψεις, στίχους και όνειρα.    Ίστρος - Χώρος συνδημιουργίας στο διαδίκτυο. Πειραματική λογοτεχνία και ποίηση, εφαρμογές διαδικτυακής τέχνης.   Αγγελής, Χρήστος - Βιογραφικό του συγγραφέα, πληροφορίες και αποσπάσματα από τα βιβλία του.   Αθανασιάδης, Σάκης - Αποσπάσματα έργων του συγγραφέα.   Αρβανιτάκης, Αλέξης - Παρουσίαση του συγγραφέα και των βιβλίων του "Απογευματινό φως", "Σχέσεις θανάτου", "Μόνα Λίζα" και "Γράμματα στον Μάριο".   Αρχείο Ρίτσου - Καβάφη - Ποιήματα σε ελληνική και πορτογαλική εκδοχή. Βιβλιογραφία και συνδέσεις.   Βαβλίδας, Αθανάσιος - Βιογραφικό, εκδόσεις και αποσπάσματα βιβλίων τού συγγραφέα.   Βαλαωρίτης, Αριστοτέλης - Βιογραφία και ποιήματα.   Βιβλιοπωλείο Ελευθερουδάκη - Ελληνικά και ξένα βιβλία.   Βυζαντινή Λογοτεχνία - Ρητορική, επιστολογραφία, ιστορία, λόγια ποίηση, εκκλησιαστική ποίηση, αγιολογία και δημώδης λογοτεχνία στο Βυζάντιο.   Γη Αμφίαλος - Περιοδικό λογοτεχνίας.   Δημουλά, Κική - Ποιήματα σε πλήρες κείμενο: Έρεβος, Ερήμην, Επί τα ίχνη, Το λίγο του κόσμου, Το τελευταίο σώμα μου, Χαίρε Ποτέ, Η εφηβεία της λήθης και Ενός λεπτού μαζί.   Διαβάζω - Ορισμένα τεύχη της μηνιαίας επιθεώρησης βιβλίου σε πλήρες κείμενο, στον κόμβο Translatio.   Διαπολιτισμός - Κόμβος λογοτεχνίας. Πεζογραφία, συνεντεύξεις, ποιήση, μελέτες, νέες εκδόσεις, βιογραφίες, φωτογραφικό υλικό, φόρουμ, σύνδεσμοι.   Εγγονόπουλος, Νίκος - Επίσημος ιστοχώρος τού ζωγράφου και ποιητή. 16 σουρεαλιστικά ποιήματα.   Εκδοτικός Όμιλος Συγγραφέων - Εκδοτικός όμιλος συγγραφέων και καθηγητών. Νέες κυκλοφορίες, αξιολόγηση και τελευταία νέα.   
    Απίστευτο αλλά αληθινό
    Κατράκης Πότης

    Ο Τριαντάφυλλος Τριανταφυλλόπουλος από το Πετσίκι Σερρών τελείωσε τη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, γράφτηκε στο δικηγορικό σύλλογο Θεσσαλονίκης σαν ασκού­μενος δικηγόρος και έπειτα από ένα μήνα κλή­θηκε να υπηρετήσει στις τάξεις του στρατού με το βαθμό του Εφέδρου Ανθυπολοχαγού. Μετά την αποστράτευση του ετοιμάστηκε να δώσει εξετάσεις για να πάρει την άδεια του δικηγό­ρου, όπως έκαναν και κάνουν όλοι οι άλλοι ασκούμενοι, χωρίς ποτέ να τους ρωτήσει κα­νείς, αν στο διάστημα της στρατιωτικής τους θητείας κάνουν ή όχι πραγματική άσκηση.

    Ο δικηγόρος που ασκείτο ήταν άριστος νο­μικός, αλλά παράλληλα και πρότυπο ηθικής, φιλανθρωπίας, ελεημοσύνης και μέχρι βλακεί­ας νομοταγής. Τα δύο τρίτα από τις υποθέσεις του τις διεξήγαγε εντελώς δωρεάν και στις μισές έ6αζε και όλα τα έξοδα από την τσέπη του. Ο 'Αγιος Θεόδωρος τον φώναζαν όλοι οι συνάδελφοι του και τον θεωρούσαν κάτι σαν το φτωχούλη του θεού της Ασίζης.

    Πήγε στο γραφείο του και του ζήτησε να του δώσει την τυπική βεβαίωση, ότι συμπλή­ρωσε κοντά του το χρόνο άσκησης, για να μπορέσει να συμμετάσχει στις εξετάσεις, που θα εγίνοντο σε λίγες μέρες και να πάρει την άδεια του δικηγόρου για το Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης.

    - Τριαντάφυλλε, Τριαντάφυλλε, του φώναξε ο 'Αγιος Θεόδωρος, τι λόγος εξήλθε από το έρπος των οδόντων σου; Μου ζητάς να σου δώσω ψευδή βεβαίωση; Να παραβιάσω το νόμο και τη συνείδηση μου; Ήδη, όπως αναφέρει ρητά ο κώδικας περί δικηγόρων, μόλις στρα­τεύθηκες και διέκοψες την άσκηση σου, πήγα και το εδήλωσα στο δικηγορικό σύλλογο και με την απόλυση σου ξαναπήγα και εδήλωσα την εκ νέου έναρξη και συνέχιση της. Τη βεβαίωση που μου ζητάς θα την πάρεις έπειτα από είκοσι τρεις μήνες!

    - Μα όλοι οι άλλοι που απολύθηκαν μαζί μου την πήραν τώρα και σε λίγες μέρες θα δώσουν εξετάσεις και θα πάρουν την άδεια.

    - Εμείς δεν είμαστε οι άλλοι. Είμαστε οι φρουροί του νόμου και της νομιμότητας.

    Θέλοντας και μη ο Τριαντάφυλλος Τριαντα­φυλλόπουλος θα περίμενε δυο χρόνια ακόμα, κάνοντας πραγματική άσκηση και παράλληλα θα διάβαζε και θα αποστήθιζε την ύλη των εξετάσεων, ώστε να εισέρθει στο επάγγελμα με όλα τα εφόδια σε αντίθεση με όλους τους άλλους, που δεν είχαν κάνει ούτε ένα μήνα πραγματική άσκηση, αλλά όμως θα έδιναν αμέ­σως εξετάσεις και θα ξεκινούσαν αμέσως το επάγγελμα.

    Τέρας μνήμης τον φώναζαν τον Τριαντά­φυλλο οι συμμαθητές του στο γυμνάσιο, γιατί είχε την ικανότητα να μελετήσει ένα σύγγραμ­μα από πεντακόσιες σελίδες και να το απαγ­γείλει ολόκληρο σαν ποίημα, χωρίς να κοιτά­ξει έστω και μια φορά μέσα στο κείμενο.

    Και αφού είχε μπροστά του όλο το χρόνο αποστήθισε τους κώδικες των νόμων και όλα τα συγγράμματα, στα οποία έμελλε μετά διετία να εξετασθεί και να περάσει από τους πρώ­τους στις εξετάσεις.

    Είκοσι μέρες πριν από τις εξετάσεις και καθώς ήταν στη βιβλιοθήκη του δικηγορικού συλλόγου Θεσσαλονίκης και έκανε τις τελευ­ταίες του επαναλήψεις, τον πλησίασε ένας συνάδελφος του, που θα έδινε και αυτός εξε­τάσεις μαζί του και που ήταν παράλληλα και υπάλληλος του δικηγορικού συλλόγου και του έπιασε συζήτηση.

    - Γεια σου Τριαντάφυλλε, πως πάει το διά­βασμα, είσαι έτοιμος για τις εξετάσεις;

    - Έτσι λέω, αλλά για κάνε μου και καμιά ερώτηση, να δω τις δυνάμεις μου. Εσύ έχεις ξαναδώσει εξετάσεις και σε κόψανε. Πρέπει να ξέρεις, τι περίπου ρωτάνε.

    Έπιασε ο Θανάσης έναν κώδικα και άρχισε να ρωτάει. Και ο Τριαντάφυλλος απαντούσε αυτολεξί και με άνεση. 'Ανοιξε δεύτερο, τρίτο, το ίδιο. Έπιασε μερικά συγγράμματα, προσπα­θούσε να βρει μια δύσκολη ερώτηση για να δει μέχρι πού έχει διαβάσει, αλλά τίποτα. Ο Τρια­ντάφυλλος απαντούσε σε όλα και με άνεση...

    Αφού σταμάτησε τις ερωτήσεις ο Τριαντά­φυλλος του είπε.

    - Για να σου κάνω και εγώ μερικές ερωτή­σεις να δούμε εσύ πώς τα πάς;

    -Εγώ δεν έχω διαβάσει καλά. Λίγα πράγμα­τα ξέρω.

    - Για να δούμε... Εξετάσεις θα δώσεις, πρέ­πει να σφυγμομετρήσεις τις δυνάμεις σου.

    Του έκανε μια ερώτηση, δεύτερη, τρίτη, τέ­ταρτη, μα ο Θανάσης δεν απαντούσε.

    - Ρώτα με κάτι πιο εύκολο... Αυτά είναι δύ­σκολα και συνήθως δεν τα ρωτάνε.

    Του έκανε καμιά δεκαριά από τις εύκολες ερωτήσεις, απάντησε με κάποια δυσκολία στις μισές. Φαινόταν πια ότι ήταν πολύ δύσκολο να πιάσει τη βάση. Ο Τριαντάφυλλος έριξε μια ματιά στο πρόσωπο του Θανάση και τον είδε θλιμμένο, πονεμένο, έτοιμο να ξεσπάσει σε κλάμα. Τον λυπήθηκε.

    - Μη στενοχωριέσαι, τον παρηγόρησε, πι­στεύω ότι αυτή τη φορά, που αυξήθηκαν οι θέσεις και δεν υπάρχει περιορισμός, θα μας περάσουν όλους.



    Εκδοτικός Οίκος Γιοβάνη - Εγκυκλοπαίδειες, παιδικά βιβλία, λεξικά, ιστορικά βιβλία, βίπερ.   Εκδοτικός Οίκος Παρατηρητής - Κατάλογος βιβλίων, αναζήτηση, προσφορές και πολιτιστική επικαιρότητα.   Εκδοτικός Οίκος Σπανίδη - Βιβλιοπωλείο στην Ξάνθη. Πληροφορίες για βιβλία, παρουσιάσεις συγγραφέων.   Εκδόσεις Ίνδικτος - Δοκίμια, λογοτεχνία, ποίηση, ταξιδιωτικά βιβλία, μονογραφίες, λευκώματα και παιδικά βιβλία.   Εκδόσεις Αγρα - Ελληνική και ξένη πεζογραφία και ποίηση, θέατρο, δοκίμιο, παιδικό βιβλίο, αστυνομική λογοτεχνία, αρχαία ελληνική, λατινική και βυζαντινή γραμματεία, βιβλία τέχνης, ζωγραφικά και φωτογραφικά λευκώματα και βιβλιοφιλικά φυλλάδια.   Εκδόσεις Γκοβοστή - Αρχαίοι συγγραφείς, βιογραφίες, δοκίμια και μελέτες, ελληνική και ξένη πεζογραφία και ποίηση, ελληνικό και ξένο θέατρο, ιστορικά και επιστημονικά βιβλία, λευκώματα.   Εκδόσεις Γρηγόρη - Αρχαίοι Έλληνες συγγραφείς, ειδική αγωγή και διδακτική, κοινωνιολογία και φιλοσοφία εκπαίδευσης, παιδαγωγική και ψυχολογία, σχολικά βοηθήματα.   Εκδόσεις Δίαυλος - Πανεπιστημιακές εκδόσεις, ιστορία και φιλοσοφία επιστημών, ελληνική και ξένη λογοτεχνία, βιβλία πληροφορικής.   Εκδόσεις Ενάλιος - Αρχαίοι συγγραφείς, αστυνομικό, ιστορικό και ιπποτικό μυθιστόρημα, κλασσική και σύγχρονη λογοτεχνία, φιλοσοφικό δοκίμιο.   Εκδόσεις Ζήτρος - Αρχαίοι και βυζαντινοί συγγραφείς, ιστορικά βιβλία και μελέτες, φιλοσοφική και στοχαστική σκέψη, ελληνική και ξένη λογοτεχνία. Βιογραφικά στοιχεία για συγγραφείς: Αστέριος Κουκούδης, Γαβριήλ Συντομόρου, Δημήτριος Λυπουρλής, Δημήτριος Χρηστίδης, Ηλίας Σπυρόπουλος, Θανάσης Σαμαράς, Μαρίνα Αικατερίνη Λυπουρλή και άλλοι.   Εκδόσεις Θεμέλιο - Ξένη και ελληνική λογοτεχνία, σύγχρονη ιστορία και πολιτικό δοκίμιο, παιδικά βιβλία, ελληνική επιθεώρηση πολιτικής επιστήμης, βιβλιοθήκη ευρωπαϊκών θεμάτων.   Εκδόσεις Κάκτος - Αρχαία Ελληνική Γραμματεία. Έκδοση των αρχαίων Ελλήνων συγγραφέων. Ηλεκτρονική αγορά.   Εκδόσεις Κλειδάριθμος - Βιβλία πληροφορικής, αρχιτεκτονικά, οικονομικά, σκακιστικά, τεχνικά.   Εκδόσεις Μεταίχμιο - Σχολικά, επιστήμες, επαγγελματική κατάρτιση, λογοτεχνία, παιδικά βιβλία.   Εκδόσεις Πανεπιστημίου Πάτρας - Βιβλία με θέμα την Επιστήμη, τη θρησκειολογία, τη φιλοσοφία. Δοκίμια και λογοτεχνία.   Εκδόσεις Σαββάλα - Σχολικά και παιδικά βιβλία, εργαλεία για τη δουλειά του νηπιαγωγού, διδακτική, οδηγοί σπουδών.   Ελληνική Βιβλιογραφική Πύλη - Εκδόσεις, νέα, σύνδεσμοι για βιβλιοθηκονομία, εκδόσεις, βιβλιοπωλεία και βιβλιοθήκες στο διαδίκτυο.   Ελληνικό Λογοτεχνικό και Ιστορικό Αρχείο - Μη κερδοσκοπικό σωματείο πολιτιστικού χαρακτήρα με σκοπό τη διάσωση, ταξινόμηση, μελέτη και έκδοση αρχειακού υλικού του 19ου και 20ού αιώνα.

    Οδοιπορικό
    Πέρα απ' την Ελλάδα ο ήλιος
    Χατζηκωστής Γ.

    Η επαφή με τον φυσικό χώρο γύρω μας, προπάντων όταν αυτός έχει εμπλουτισθεί από το χρόνο με τα σημάδια του ιστορικού παρελθόντος, γεννά κάθε φορά μέσα μας ένα καινούριο ψυχικό περιεχόμενο, που είναι δυνατό είτε να εξατμιστεί κατόπι βαθμιαία ή να αποκρυσταλλωθεί -σε κάποια μορφή καλλιτεχνικής δημιουργίας. Το περιεχόμενο αυτό είναι απόρροια όχι μόνο της χρονικής στιγμής της μέρας ή της εποχής του χρόνου ή ακόμη της συγκεκριμένης συναισθηματικής κατάστασης του ανθρώπου, αλλά και της γενικότερης καλλιέργειας του, των ποικίλων εμπειριών, τυχόν αναλογικών συνειρμών, της ατομικής ευαισθησίας επίσης, στοιχείων που θα μπορούσαμε να τα θεωρήσουμε συστατικά της ωριμότητας του ανθρώπου, πάντα σχεδόν συναρτημένης με μια κάποια ηλικία.

    Ο ελληνικός χώρος, πλούσιος σε στοιχεία φυσικής ομορφιάς και φορτισμένος με τον παλμό της ιστορίας, είναι, κατά παράδοση πια, πηγή έντονων ψυχικών κραδασμών που μετουσιώθηκαν κατά καιρούς, μέσα στον μακρό χρόνο, σε έργα λόγου σημαντικά ή ασήμαντα.

    Καρπός λόγου μιας ώριμης επαφής του ποιητή (ύστερα από πολλές άλλες παλιότερες) με τον ελληνικό χώρο, επαφής σε καιρό που «εξαντλεί τον ασημί του κρόταφο», είναι το τελευταίο· ποιητικό βιβλίο του Κύπρου Χρυσάνθη που έχει τον λυρικό τίτλο «Πέρα απ’ την Ελλάδα ο ήλιος» και τον υπότιτλο «οδοιπορικό».

    Ποιήματα επομένως γεννημένα από ταξίδια και περιδιαβάσεις στους ελληνικούς τόπους περιέχει η μικρή αυτή ποιητική συλλογή (σελίδες 22) . Ποιήματα—λυρικές εκρήξεις από την αγαλλίαση ή τον στοχασμό που διεγείρουν οι ελληνικοί χώροι. Ένας χείμαρρος συναισθημάτων διαρρέει τα ποιήματα αυτά, χείμαρρος που εκλύεται μπροστά στο δραματικό κάλλος της ελληνικής φύσης και το τραγικό της ελληνικής ιστορίας.

    Στα περισσότερα ποιήματα ο ποιητής βρίσκεται σε μιαν έκσταση που αποκορυφώνεται στο τελευταίο μέρος. Σ' αυτόν τον εκστασιασμό σου δίνει την εντύπωση ότι έχει κάνει το μεγάλο άλμα έξω από τον φυσικό βιολογικόν άνθρωπο: γίνεται ο ίδιος ένας ρυθμός που μετρά το χώρο και το χρόνο σε μιαν ατέλειωτη γραμμή:

    «Εδώ πια παύεις να μετράς τις μέρες σου:
    εδώ μετράς τις ιστορίες
    μετράς τις λάμψεις
    μετράς τη γη
    τον ουρανό
    τη θάλασσα
    μετράς...»
    (Καλοκαιρινά Δρομολόγια XXXIV)

    Όσο κι αν όλες οι αισθήσεις συμμετέχουν στην ηδονική απόλαυση αυτού του τόπου, που στάθηκε το αγάπημα των θεών, εκείνη που συνέχει τα πάντα γύρω της είναι η όραση. Και δε μπορεί να μη συναρπάζεται η ματιά, όταν γύρω τα -καταυγάζει όλα ένα απέραντο φως. Στις 22 σελίδες των ποιημάτων σαράντα φορές επανέρχεται η λέξη «φως» και εικοσιτέσσερις φορές ο «ήλιος», ενώ πολλές άλλες η «λάμψη» και ο «λαμπερός». Η κυριαρχία του φωτός είναι απόλυτη:

    «Όπου κι αν πας σε κυνηγά το φως»
    (Γύρω από την Ακρόπολη III)

    «Στο Ρίο κι Αντίριο κάθησα και μέτρησα το φως»
    (Καλοκαιρινά Δρομολόγια XIV)

    «Εδώ το φως απογυμνώνει,
    εδώ το φως βυθομετρά...
    σ' ευδαιμονεί το φως και σ' εμψυχώνει»
    (Δελφικοί Διάλογοι, 6)

    Και το αποκορύφωμα:
    «Παραληρώ από φως!»
    (Δελφικοί Διάλογοι, 8)

    Κάτω από τούτο το σπαρταριστό, το αποκαλυπτικό, το διεισδυτικό φως, απλώνονται η ομορφιά του τοπίου, το σπασμένο μάρμαρο και τ' άλλα απομεινάρια της τέχνης, η μνήμη της ιστορικής περιπέτειας, ο άνθρωπος μέσα στο ιστορικό παρελθόν, ο σημερινός άνθρωπος μέσα στα στοιχεία του παρελθόντος:

    «Στη θάλασσα το Πούρτζι μαργαρίτα.
    Το βλέπει περισσότερο η καρδιά.
    Θαρρώ πως είναι βρεφικό ξεμύτισμα
    σαν το κεφάλι σπουργιτιού που καθρεφτίζει στο νερό το ράμφος του»
    (Καλοκαιρινά Δρομολόγια II)

    «Η Τίρυνθα δεν έχει μάτια:
    μονάχα οστά και σφόντυλους και οπές.
    Κι όμως μας μελετά»
    (Καλοκαιρινά Δρομολόγια XXIV)

    «Ειν' φανερή του Ελλανοδίκη Δευκαλίωνα η ταραχή. Ασκήθηκε στην κρίση των αγώνων σιτιζόμενος στο πρυτανείο. Τιμή μεγίστη... Στην πόλη του σαν επιστρέψη πλούσιος ψυχικά θα νιώση πόσο σεβασμό θα του έχη ο κάθε συμπολίτης. 'Αξιζε πράγματι που αμέλησε λιγάκι τα συμφέροντά του — εμπόρια, κτήματα και θέσεις.»
    (Διαλογισμοί στην Ολυμπία, V)

    «Και το παιδί που αμέριμνο σπουδάζει,
    τα δήματα πατώντας από μάρμαρο σε μάρμαρο
    σαν το σπουργίτι,
    το μέγα θαύμα χαιρετά»
    (Γύρω από την Ακρόπολη, Ι)

    Ένα δεύτερο χαρακτηριστικό στοιχείο στο ποιητικό αυτό βιβλίο είναι ο επιγραμματικός λόγος. Σε παλαιότερη εργασία μου είχα ασχοληθεί με την ιδιαίτερη αυτή διάσταση της ποίησης του Κ. Χρυσάνθη: την ικανότητα του ποιητή να διατυπώνει το λόγο του με τέτοιο τρόπο, ώστε να παίρνει τον τόνο του επιγράμματος. Εδώ η επιγραμματική διατύπωση έρχεται είτε για να αποδώσει μ' έναν ιδιότυπο τρόπο την ιδέα είτε σαν απόληξη—συμπύκνωση της έκστασης και του θαυμασμού του ποιητή μπροστά στην Ελλάδα—χώρο ή την Ελλάδα—ιστορία:

    «Τ' αχνάρι γράφει τη ζωή, η ροή το χρόνο»
    (Καλοκαιρινά Δρομολόγια, XVIII)

    «Από την άνοιξη ξεμύτησε ο Θεός,
    από τον ήλιο ο άνθρωπος...
    το κάλλος απ’ τον Έλληνα»
    (Δελφικοί Διάλογοι, 2)

    «Το πνεύμα υπέταξε τον όχλο
    σ’ ένα σωρό οστά των Ελλήνων»
    (Ο τύμβος του Μαραθώνα)

    «Του ελληνικού του κάλλους η λατρεία κάλλος βαθύ»
    (Ναός του Σουνίου)

    Ένα τρίτο θέμα που επανέρχεται στα ποιήματα είναι η ιδιαίτερη πατρίδα του



      Εμπειρίκος, Ανδρέας - Τόπος του Υπουργείου Πολιτισμού για τον ποιητή, στα πλαίσια της επαιτείου εκατό χρόνων από τη γέννησή του.   Εταιρεία Ελλήνων Συγγραφέων - Πληροφοριακό υλικό για τα μέλη της που είναι όλοι σύγχρονοι Έλληνες λογοτέχνες. Αναζήτηση με όνομα ή λογοτεχνικό είδος (μυθιστόρημα, ποίηση, πεζογραφία, δοκίμιο, παιδικό βιβλίο, κριτική).   Η αποκάλυψη μετά του Ιωάννου - Βιβλίο από τις εκδόσεις Έπιστος.   Η σκοτεινή γωνιά - Ελληνική gothic διαδικτυακή πύλη. Μαύρη ποίηση και ιστορίες.   Ιερή Ολυμπιακή Φλόγα - Βιβλίο για τους Ολυμπιακούς Αγώνες: προϊστορία και αθλητική παιδεία, τα Ολύμπια στην αρχαία Ελλάδα, νέα ιστορία και σύγχρονα Ολύμπια.   Ιθάκη - Κωνσταντίνος Καβάφης. Βιογραφία, άρθρα, φωτογραφίες, πλήρης λίστα ποιημάτων, 184 ποιήματα σε πλήρες κείμενο και απαγγελίες σε mp3.   Καββαδίας, Νίκος - Σύντομη βιογραφία και τα ποιήματα Μαχάιρι, Πούσι, Σταυρός του Νότου, Kuro Siwo, Mal du depart, A bord de l'Aspasia.   Καββαδίας, Νίκος - Ιστοσελίδα αφιερωμένη στον ποιητή. Ποιήματα και πεζά.   Καζαντζάκης, Νίκος - Εκτενής βιογραφία, εργογραφία και φωτογραφικό υλικό.   Καραγάτσης - Βιογραφία και εργογραφία του συγγραφέα.   Καρυωτάκης, Κώστας - Βιογραφία, ποιήματα, πεζά, μελέτες, μεταφράσεις, φωτογραφίες και χρονολόγιο.   Κουφόπουλος, Τάκης - Λογοτεχνικά κείμενα, ποιήματα, μεταφράσεις και δοκίμια του Έλληνα συγγραφέα.   Κυριακόπουλος, Χρήστος - Βιογραφικό και έργα του ποιητή.   Λαλιώτης, Βασίλης - Ποίηση Βασίλη Λαλιώτη και κριτικές ποίησης. Μεταφράσεις Φεδερίκο Γκαρθία Λόρκα, Πάμπλο Νερούδα, Μιγκέλ Ερνάντεθ, Λουίς Θερνούδα.   Λογοτεχνία - Ηλεκτρονικό Λογοτεχνικό περιοδικό. Νέες κυκλοφορίες της ελληνικής και ξένης λογοτεχνίας. ¶ρθρα και σχολιασμοί, εκδηλώσεις, συνεντεύξεις.   Μαντινάδες - Ξενάγηση στην Κρητική μαντινάδα. Αναζήτηση με κατηγορίες (χιουμοριστικές, έρωτας, γάμος, αρραβώνας, θάνατος...) και λέξεις κλειδιά.   Μικρός Απόπλους - Αρχαία ελληνικά κείμενα και μεταφράσεις, ποιήματα και διηγήματα Γιάννη Σκαρίμπα και Στέλιου Δουμένη, άρθρα, λογοτεχνικές μελέτες.   Ο Λόγος στην Τέχνη - Ερασιτέχνες ποιητές και συγγραφείς. Ποίηση, διήγημα, άρθρα, κριτικές.   Ο κύκλος των Ανδρίων ποιητών - Γενικά στοιχεία, παροιμίες, δραστηριότητες, εισαγωγή στην ποίηση, στοιχεία για τους ποιητές Εμπειρίκο και Πολέμη, σχετικές διευθύνσεις.   Οι σελίδες του Νίκου Σαραντάκου - Ελληνική λογοτεχνία και γλώσσα. Επίσης μια προσπάθεια να συγκεντρωθούν όλα τα νεοελληνικά κείμενα τα διαθέσιμα στο διαδίκτυο.   Παπαθεοδώρου, Θοδωρής - Πρώτο κεφάλαιο του βιβλίου Το Αστρολούλουδο του Βοσπόρου, το ευθυμογράφημα Μια πόλη ονόματι Αθήνα, η σάτιρα Εναλλακτικός επαγγελματικός αποπροσανατολισμός, το ημίωρο κωμικό σενάριο Διαγωγή κοσμία.   Πλανήτης Πρέσπα - Αποσπάσματα από το ομότιτλο μυθιστόρημα της Σοφίας Νικολαϊδου.   Ποιήση Γιώργου Μάνθου - Και ένα αφιέρωμα στο Γ. Σεφέρη.   Ποιμενίδου, Ελένη - Οι ποιητικές συλλογές και το διήγημα της Ελένης Ποιμενίδου. Προτεινόμενες συνδέσεις για θέματα φύλων και ισότητας.   Σπουδαστήριο Νέου Ελληνισμού - Νέα ελληνική λογοτεχνία. Συγγραφείς και βιβλία. Ανθολόγιο κειμένων σε ηλεκτρονική μορφή. Αρχείο Καβάφη.   
    Από το περιοδικό ΜΟΡΙΑΣ
    Ο Χρήστος
    Θ. Κ. ΤΡΟΥΠΗ

    Τον γνώρισα, όταν αποφυλακίστηκε. Έπαιζε καλό σκάκι και ήθελα να με μάθει κι εμένα μερικά από τα τερτίπια του.

    Κάποια ημέρα τον πέτυχα, τυχαία, στο καφενείο. Δεν έβγαινε ταχτικά στα καφενεία και στις πλατείες. Φοβότανε τους συγγενείς του θύματος του. Κι όταν έβγαινε, καθότανε πάντα με τις πλάτες στον τοίχο και το αυτόματο πιστόλι στο ζωνάρι κρυμμένο.

    Τον κάλεσα στο σπίτι για σκάκι και για φαγητό. Δεν είχε μάθει καλά τι άνθρωπος είμαι και είχε, στην αρχή, τις επιφυλάξεις του. Σαν έμαθε, από τους δικούς του ανθρώπους, τι άνθρωπος είμαι, δηλαδή πως δεν κινδυνεύει η ζωή του από μένα, ερχότανε και παίζαμε σκάκι στο σπίτι μου κι ένιωθε απόλυτη σιγουριά κοντά μου.

    Πολλές βραδιές ερχότανε, χωρίς να με προϊδεάσει. Πάντα με τα χέρια γεμάτα. Ή με ψάρια, ή με χέλια ή με αγριοπούλια. Αν και δεν έβλεπε καλά, ήταν καλός κυνηγός.

    Κάποιο βράδυ, αφού χορτάσαμε σκάκι και τάβλι, πιάσαμε την κουβέντα γύρο από την πολιτική κι από την πολιτική στο... φόνο, που είχε κάνει και που φυλακίστηκε για έξι χρόνια... Κι άρχισε:

    — Αχ!.. αχ... αχ... Ήτανε μαύρη ώρα! Τη μαύρη ώρα κανένας δεν την ξέρει. Δεν είναι δική του, άλλοι του την καθορίζουνε. Έτσι έγινε και πέσαμε στον εμφύλιο και χάσανε μανούλες τα παιδιά τους και τα κλαίνε ακόμα. Έτσι έγινε και με μένα. Έκανα το κακό, μετάνοιωσα αμέσως... αλλά αυτό δεν λέει τίποτα, όταν δεν μπορείς με τη μετάνοια να θεραπεύσεις το κακό. Ας είναι. Είμαστε αδερφικοί φίλοι με το μακαρίτη. Μαζί κάναμε την αντίσταση, μαζί τα σαμποτάζ, μαζί στις εξορίες. Κάποιον καιρό μας αφήσανε. Εγώ είχα ένα εξώγαμο. Είχα κάνει δικαστήριο και το είχα αναγνωρίσει. Στην Πάτρα αυτή δουλειά. Πήγα τις είδα και τις δύο —μάνα και κόρη. Δεν με ρώτησαν, αν πεινάω. Δεν είχα δεκάρα στην τσέπη. Βγήκα. Φτάνοντας στα Ψηλαλώνια τον αντάμωσα τυχαία. Πού πας — πού πάω... κάπου καθήσαμε. Κάτι τσιμπήσαμε. Είχε κείνος κάτι φράγκα· πληρώσαμε. Βγήκαμε. Τι θα κάνεις — Τι θα κάνω... Του είπα πως θα 'ρχόμουνα στο χωριό να δουλέψω τα χωράφια μου, να βγάλω ψωμί να φάω. Τα ήξερε και τα χωράφια μου και τα λιβάδια μου. Μου ζήτησε να του νοικιάσω τα λιβάδια μέχρι το Μάρτη. Τα συμφωνήσαμε. Μου έδωσε κάτι φράγκα για καπάρο... Ήμουνα της ανάγκης. Τα κράτησα. Κατέβασε τα πρόβατα στα χτήματα μου και στα λιβάδια μου. Ξεχειμώνιασε καλά. Κάθε ημέρα μαζί. Μοιραζόμαστε τη μπουκιά. Φίλος από τους καλούς, σου λέω!

    Πέρασε κι ο Μάρτης και ο μισός Απρίλης και τα πρόβατα του στα χτήματα μου. Εγώ έπρεπε να βάλω να οργώσω τα χωράφια να φυτέψω. Ο καιρός δούλευε σε βάρος μου και υπέρ του. Του μίλησα αδελφικά να φύγει για τα βουνά, σιγά-σιγά, καιρός ήτανε. Μ' έριχνε από ημέρα σε βδομάδα. Τα χοντρύναμε για πρώτη φορά στη φιλία μας. Είχα οργώσει το ένα χωράφι. 'Αφηνε τα πρόβατα, χωρίς λόγο, μέσα στο όργωμα. Ήτανε ατρόμητος νταής. Καπνίστηκα. Πήγα κοντά του... διώχνοντας τα πρόβατα... Τρέχει και μου ζυγιάζει μία με τη μαγκούρα του κατακέφαλα. Ζαλίστηκα. Σαν συνήρθα κι είδα και τα αίματα, θόλωσα. Έτρεξα στο καλύβι και πήρα το δίκανο. Με βλέπει με τα αίματα η νύφη μου, ξαγριώνεται και μου σκούζει: «Σκότωτόνε!.. γιατί θα σκοτώσει!..». Αυτό ήτανε που πάτησε το σκάνταλο κι όχι το δάκτυλο μου. Η μια φωτιά τον πήρε στα στήθια και η άλλη στις πλάτες. Μπαμ! μπαμ! δηλαδή. Αχ! αχ... αχ...

    Πέταξα το δίκανο κι ανέβηκα στο βουνό. Τον φορτώσανε σ' ένα κάρο να τον πάνε σε γιατρό. Έζησε κάνα δυο ώρες. Στο δρόμο ξαιμάτωσε. Πάει... Τους έβλεπα από το βουνό... Κατάλαβα πότε ξεψύχησε. Ήρθε ένα καρφί, ένα λαναρόκαρφο ήρθε και νταφ! καρφώθηκε στην καρδιά μου τη στιγμή που βγήκε η ψυχή του. Έκλαψα! Δεν ήξερα τι άλλο να κάνω. Έκλαιγα ούλη τη νύχτα. Ούλα τα τζιτζίκια κιούλα τα μερμήγκια της Γης είχαν στοιβαχτεί στο καύκαλό μου.

    Βγήκανε οι αρχές και με ψάχνανε. Δε με βρίσκανε ποτέ εκεί που είχα τρουπώσει. Δυο νύχτες δεν έκλεισα μάτι διόλου. Την αυγή της τρίτης ημέρας πήγα μοναχός μου και παρουσιάστηκα, δίχως δικηγόρο, στις αρχές. Φυλακίστηκα. Έγινε δίκη. Δικάστηκα δέκα τέσσερα χρόνια. Πήγα στις αγροτικές. Εργαζόμουνα. Έμαθα τη ραφτική. Έμαθα και γεωπονικά. Πιο πολλά γεωπονικά. Εκεί, στη φυλακή, γνωρίστηκα και με καλούς ανθρώπους. Ένας απ' αυτούς, με λυπήθηκε και μου έδωσε την αδελφή του. Τη στεφάνωσα κι άνοιξα σπίτι... Τ' άλλα... τα ξέρεις».

    Έκανε ν' αχνογελάσει, μα ένα σύννεφο πίκρας κι ενοχής, πισωγύρισε το αχνόγελο εκείνο.

    Έφυγα από το χωριό του και χωρίσαμε.

    Κάποια Κυριακή ήρθε στο σπίτι μου ανειδοποίητα... με φορτωμένο το τρακτέρ του με τα δυο του —μεγαλύτερα— παιδιά, μ' ολάκερο αρνί, σφαγμένο, με γιαούρτι, με κρασί, με ψωμί από φρεσκοσίταρο, αφρατοζυμωμένο, μ' ένα τσουβάλι πατάτες και με σταφύλια. Παραξενεύτηκα. Δεν του είπα τίποτα. Τοιμάστηκε πλούσιο τραπέζι. Φώναξα και κοινούς φίλους. Περάσαμε καλά. Είπαμε πολλά τραγούδια του καημού και της αχαριστίας.

    Και σαν ανέβασε τα παιδιά στην πλατφόρμα και κάθησε στο τιμόνι, μου έκανε νόημα να πάω κοντά του... Πήγα. Έσβησε τη μηχανή. Έσκυψε στο αφτί μου... και ψιθύρισε.

    — Έχω και αδέρφια γκαρδιακά, έχω και ξεναδέρφια. Έχω κι αδερφή... Όταν βγήκα από τη φυλακή, δεν μ' έμπασε κανένας στο σπίτι του... Και βρέθηκες...



    Στάχτες - Περιοδική έκδοση λογοτεχνικών και ποιητικών κειμένων, Ελλήνων και ξένων συγγραφέων.   Στοά του Βιβλίου - Εκδότες, παρουσιάσεις βιβλίων, πρόγραμμα και δραστηριότητες.   Σύγχρονη Ελληνική Ποίηση - Περιοδική on-line έκδοση για την προβολή και διάδοση των λογοτεχνικών περιοδικών. Κατάλογος Ελλήνων ποιητών και ποιήματα σε πλήρες κείμενο.   Σύλλογος Ελλήνων Λογοτεχνών Αυστραλίας - Ιστορικό, μέλη και εκδηλώσεις. Αρθρα και λογοτεχνικά κείμενα.   Το Ηλεκτρονικό Βιβλιοπωλείο της Εστίας - Αρχαία Γραμματεία, ποίηση, μυθιστόρημα, δοκίμιο-μελέτη, θέατρο, παιδικά βιβλία, λευκώματα και άλλα.   κ ART ά SOS - Κάρτας Τάσος. Ποιήματα.   Γράφοντας bestseller - Συμβουλές, τεχνικές και παραδείγματα για τη σχεδίαση της δομής ενός μυθιστορήματος, διηγήματος ή σεναρίου, καθώς και για τη συγγραφή πρόζας και διαλόγου.   Juvenile Books - Ιστοσελίδα αφιερωμένη στην παιδική, νεανική και εφηβική λογοτεχνία. Βιβλία του Βασίλη Παπαθεοδώρου για εφήβους και νέους.   Βάρος, Δημήτριος - Mind Games - Επιλογές από ποιήματα, φωτογραφίες και χρονογραφήματα του Δημήτρη Βάρου από τα βιβλία του Φρύνη, Θηρασία, Ανδρομέδα, We are Greeks.   Pagina Philologiae - Φιλολογικός ιστοχώρος. ¶ρθρα, λογισμικό, βιβλιογραφίες, cd-roms με θέμα τη λογοτεχνία, εκδόσεις, κατάλογος ελληνικών λογοτεχνικών περιοδικών.   Translatio - Κόμβος για το βιβλίο και τη μετάφραση.
    ΓΗΣ ΤΩΝ ΚΑΛΑΒΡΥΤΩΝ
    Ασημακόπουλος Βασίλης
    ΓΗΣ ΤΩΝ ΚΑΛΑΒΡΥΤΩΝ

    Γης των Καλαβρύτων.
    Χώμα μου
    Ανταρτομάνα γης.
    Περιστέρι ολόλευκο της λευτεριάς.
    Τριγύρω τα χωριά σου σ' αδιάκοπη
    πορεία.
    Αβρύχητα λιοντάρια τα παιδιά σου.
    Μέσα σ' απάτητα λογγά τη λευτεριά μας
    κρύβουν.
    Κι ανηφορίζουν χέρι - χέρι τραγουδώντας
    τ' αδέρφια μας.

    Τριπόταμα - Βερσίτσι - Αλέσταινα.
    Σύραχο - σύραχο, βουνοπλαγιά τη βουνοπλαγιά,
    υνί που οργώνει τα διάσελα
    η οργή τους.
    Τα σκυθρωπά - ξαγρυπνισμένα πρόσωπα
    μαζεύουν τον κεραυνό του δίκιου τους.
    Σκούπι - Βεσίνι - Δεχούνι.
    Αχολογάν οι ρεματιές από του Τσούνη
    το σάλαγο.

    Κυκλάμινα τα βράχια ζώνουν.
    Αίμα το γαίμα τους.
    Κι ανηφορίζουν τ' αδέρφια μας
    με την πατρίδα στους ώμους.
    Κατάκαρδα του Δεκεμβριού.
    Στις ρεματιές κουβεντιάζουν με το θάνατο.
    Κι ανεβαίνουν - ανεβαίνουν
    τα μονοπάτια, ψηλά κατάραχα.
    Κι ανταμώνουν οι σύντροφοι.
    Σφίγγουν το χέρι.

    Γνέφουν μ' αόρατη σπίθα τα μάτια τους
    στο πηχτό σκοτάδι.
    Διαβάζουν με βουρκωμένα μάτια
    τα μηνύματα.
    Κάθε τους βήμα και μια κατάχτηση τιμής.
    Βαριανασαίνουν οι μέρες των βαρβάρων.
    Ψυχομαχούν οι ώρες τους.
    Κόκοβα - Χόβολη - Νάσια - Στρέζοβα.
    Σκαρφαλώνουν - σκαρφαλώνουν
    τις χιονισμένες κορφές, μ' ένα κομμάτι
    μπομπότα στη μασχάλη.

    Με ένα κρεμμύδι στην τσέπη.
    Κι ανέγκιαγο σπαθί η σκέψη τους.
    Οι μάχες μακραίνουν.
    Τα μυδράλια των Γερμανών, κροταλίζουν
    απόκωφα.
    Βαρύς ο χειμώνας στη γη μας.
    Μα καλοκαίρι στην καρδιά μας.
    Μαζέικα - Σοποτό - Αγρίδι - Λειβάρτζι,
    Λεχούρι - Πλανητέρου, Σουδενά.
    Ο ήλιος στα χωριά μας ντουφεκίζεται.
    Όμως ανίκανοι οι βάρβαροι να βρούνε
    την καρδιά του.

    Λακίζουν στα λαγκάδια και τραφιάζονται.
    Της παντοχής μηνύματα του Καραχάλιου
    οι στίχοι.
    "Είχαμε χάσει πολύ αίμα
    μα το λίγο που έμενε κυλούσε θυμωμένο.
    Μετρήσαμε τα φισέκια μας
    και βρέθηκαν πιο λίγα από την οργή μας.
    Στηθήκαμε γυμνοί
    μπροστά στο Δεκέμβρη και τη φωτιά.
    Πολεμίσαμε
    με το θάρρος των ξεγραμμένων,
    την ανδρεία των μελλοθανάτων."

    Κέρτεζη - Βλασία - Κερπινή - Ρωγοί. Κοπάδια σταυραητών
    ξεχύνονται τ' αδέρφια μας,
    στις πλαγιές και τα σύραχα.
    Αστροπελέκια στα σκοτάδια.
    Έτοιμα ηφαίστεια θυμού τ' αγροτοχώρια μας.
    Να λιώσουμε το φασισμό
    με πυρωμέν' ατσάλι.
    Βυσωκά - Αγία Λαύρα - Χωράφι του
    Καππή
    Καλάβρυτα.

    Πληγωμένο περιστέρι της λευτεριάς.
    Χίλιοι τριακόσιοι τραγουδούν
    δαφνοστεφανωμένοι.
    Της όμορφης της λευτεριάς -
    Ειρήνης το τραγούδι.
    Γης της λευτεριάς.
    Γης της αντρείας.
    Γης των Καλαβρύτων.
    Χώμα μου.
    Τ' όνομα της λευτεριάς χαραγμένο
    μ' ατόφια κατακόκκινα
    γράμματα.

    Τ όνομα σας αδέρφια γραμμένο
    στο πλατύ στέρνο τούτης γης.
    Και κάτω ο σπαρμένος κάμπος της
    κατάκαρπος,
    Να χορτάσουν οι πεινασμένοι.
    Κι αναγύρα οι κρυσταλλοπηγές
    του δίκιου, να ξεδιψάσουν
    οι διψασμένοι.
    Εξουσιάζει το ανθρώπινο προμήνυμα.
    Κι αναστάσιμα χτυπάνε οι καμπάνες
    της Λαύρας.
    Τα λευκά περιστέρια γιόμισαν
    τον ορίζοντα. Ποτέ πόλεμος πια.
    Ειρήνη! Ειρήνη!
    ΕΙΡΗΝΗ!

    Προσβάσεις που σας ενδιαφέρουν
    Ιστορία Γυμνασίου Θέματα εκπαίδευσης Σπουδές Πανελλαδικές εξετάσεις Φιλοσοφία Σπουδαστές Προτεινόμενα θέματα Διαγωνίσματα Λυμένα θέματα ΟΛΜΕ ΔΟΕ Υγεία Η μίμηση του Χριστού Λογοτεχνικά κείμενα Αρχαίος κόσμος Στιχουργική Προφορά αρχαίων Παραγωγή μπύρας Η ζωή μετά θάνατο Πρώτες βοήθειες Προέλευση γραμμάτων Τα "Ε" στα τρόφιμα Εργασίες μαθητών Εργασίες μαθητών 2 Εντολές Καινής Διαθήκης Γραμματική Ευρωπαϊκή Ένωση Αρχαία ονόματα Μυθολογία Πληθυσμός Ελλάδος Κέντρα Εξυπηρέτησης Πολιτών ΑΣΕΠ Προσλήψεις υπαλλήλων Ο ναός της γνώσης Θουκυδίδου Ιστορίαι (μετάφραση) Ελληνισμός Μακεδονικός αγώνας Εκθέματα μουσείων Τεχνολογία αρχαίων Ασκήσεις (μαθηματικών, φυσικής, χημείας, αρχαίων, λογοτεχνίας κλπ σε pdf) Χάρτες Γνωμικά, μύθοι κ.ά. Χρήσιμη εγκυκλοπαίδεια Ανθρώπινα δικαιώματα Πληροφορίες για πόλεις Η άλωση της Πόλης Ο εμφύλιος πόλεμος Η μάχη της Κρήτης Γενοκτονία Ποντίων Ρήγας Βελεστινλής Θησαυροί Αγίου Όρους Ρωτήστε για νομικά θέματα Δυσλεξία-Ειδική αγωγή Εργασίες Δημοτικού Γλωσσάριο Παραδόσεις Λεξικό ντοπιολαλιάς Αντίβαρο Εκθέσεις (1) Εκθέσεις (2) Λατινικά Διαγωνίσματα (2) Λεξικό Βυζαντινής περιόδου
    Να πάρουμε τον Ομηρο στα σοβαρά;
    Ενα θεαματικό καλειδοσκόπιο για το ομηρικό ζήτημα

    Του Σπύρου Μόσκοβου,

    Το 1870 ο παμπόνηρος Γερμανός έμπορος και ιδιοφυής αρχαιολόγος Ηeinrich Schliemann έφερε στο φως πάνω στον λόφο Χισαρλίκ της ΒΔ Τουρκίας τα ερείπια της αρχαίας Τροίας. Η σπουδαία αυτή ανακάλυψη, την οποία συνέχισαν άλλοι αρχαιολόγοι (Doerpfeld, Βlegen, Κorfmann), συμπαρέσυρε στη δίνη της, όπως ήταν φυσικό, και τις ομηρικές σπουδές. Ηταν τα ερείπια αυτά όντως η ομηρική Τροία; ποιο ήταν το πραγματικό ιστορικό πρόσωπο της πόλης; πώς επέζησε η μνήμη της 450 χρόνια μετά την καταστροφή της και πώς έφθασε ως τον Ομηρο (γύρω στο 800 π.Χ.); Και τελικά μέχρι ποιου σημείου συνιστά η Ιλιάδα πηγή πληροφοριών για την ιστορική Τροία και για έναν ενδεχόμενο Τρωικό Πόλεμο; Σιγά σιγά σχηματίστηκαν δύο βασικές σχολές μελετητών: η μία απορρίπτει την ιστορικότητα του έπους και το θεωρεί απείκασμα της εποχής του με ταυτόχρονη αξιοποίηση μιας σχετικά νεαρής προφορικής παράδοσης πριν από τον Ομηρο― η δεύτερη θεωρεί το υπόστρωμα της Ιλιάδας απήχηση της ιστορικής πραγματικότητας του δεύτερου μισού του 12ου αιώνα π.Χ. που έφθασε ως την εποχή του Ομήρου μέσω μιας μακραίωνης προφορικής παράδοσης αοιδών.

    Οι δύο αυτές σχολές δεν συνυπάρχουν ανώδυνα, συναγωνίζεται η μία την άλλη, δεν φείδονται ειρωνείας και σκωμμάτων για την αντίπαλη πλευρά και στις καλύτερες στιγμές τους μας προσφέρουν εξαιρετικές φαντασμαγορίες λογιοσύνης, λαμπρά οικοδομήματα που στηρίζονται σε συνδυασμούς αντικειμενικών στοιχείων αλλά και εύλογων εικασιών έτσι ώστε κάθε φορά να κηρύσσεται χαρμόσυνα ο οριστικός και αμετάκλητος μαρασμός των αντίθετων απόψεων στην επιστημονική κονίστρα. Το τελευταίο θεαματικό καλειδοσκόπιο για το ομηρικό ζήτημα κυκλοφόρησε πριν από λίγες ημέρες στη Γερμανία. Φέρει τον τίτλο Τροία και Ομηρος. Ο δρόμος για τη λύση ενός παλιού αινίγματος και την υπογραφή ενός από τους κορυφαίους σήμερα υποστηρικτές του ιστορικού πυρήνα του ομηρικού έπους, του καθηγητή Κλασικής Φιλολογίας στο Πανεπιστήμιο της µασιλείας Joachim Latacz. Εκθέτει την επιχειρηματολογία του με εξαιρετική λογική διαύγεια αλλά και με φαντασία και θέρμη, γιατί, όπως γράφει, «η ενασχόληση με την Τροία και τον Ομηρο είναι κάτι παραπάνω από ένα πνευματικό παιχνίδι που παριστάνει την επιστήμη. Είναι ένας δρόμος για την εξακρίβωση της καταγωγής μας». Και φυσικά δεν παραλείπει τις νύξεις προς την άλλη πλευρά, τη λεγόμενη νεοαναλυτική σχολή, που κατά τη γνώμη του σπαταλά την ευφυΰα της σε υποθέσεις κατατέμνοντας την Ιλιάδα σε ποιητικά μοτίβα αντί να αναζητήσει ισχυρά ερείσματα έξω από το ίδιο το έπος.

    Πού βρίσκει όμως τα δικά του ερείσματα ο Latacz; Στην αρχαιολογία, στις ανατολικές σπουδές και στην ινδοευρωπαϊκή γλωσσολογία. Πρώτο του μέλημα είναι να αναδείξει τα αποτελέσματα των τελευταίων ανασκαφών στην Τροία (1988-2000) που διευθύνει ο φίλος του Μanfred Κorfmann, καθηγητής Προϊστορικής Αρχαιολογίας στο Πανεπιστήμιο της Τυβίγγης. Σύμφωνα με τα πορίσματα αυτών των ανασκαφών, η Τροία δεν ήταν απλώς ένα οχυρό κάστρο, κάποιο άντρο πειρατών έκτασης 150Χ200 μέτρων, αλλά μια ανατολικού τύπου πολιτεία 200.000 τ.μ. που χωρούσε 10.000 κατοίκους και ήταν γεμάτη με ιπποφορβεία και εργαστήρια πορφύρας, ενδείξεις για ένα ανθηρό εμπόριο. Η γλώσσα των κατοίκων της δεν μας είναι γνωστή, μια σφραγίδα όμως που ανακαλύφθηκε μόλις το 1995 στην ακρόπολή της μάς υποδεικνύει τον ανατολικό πολιτισμικό χώρο: φέρει διπλή επιγραφή στα λουβικά, την πιο διαδεδομένη χεττιτική διάλεκτο της εποχής.

    Τα επόμενα ερείσματα προέρχονται από το πλουσιότατο αρχείο των βασιλέων των Χετταίων σε σφηνοειδή γραφή που βρέθηκε στο Μπογκάτσκιοϊ της Τουρκίας. Τα ντοκουμέντα αυτά δικαιώνουν ιστορικά και τις δύο ονομασίες της ομηρικής επίμαχης πόλης: Τροία και Ιλιος. Ανάμεσα στα κατορθώματα του βασιλιά των Χετταίων Τουδαλίγια Ι (περίπου 1420-1400) αναφέρεται και η καθυπόταξη της «Τaruwisa». Ο εσωτερικά διαμφισβητούμενος εξάλλου ηγεμόνας της «Wilusa» Αλαξάντου είχε υπογράψει συμφωνία υποτέλειας με έναν άλλον βασιλιά των Χετταίων, τον Μουβατάλη ΙΙ (περίπου 1290-1272). Από τον χώρο εκτός του έπους προέρχονται και οι ιστορικές επιβεβαιώσεις για τα ονόματα Αχαιοί και Δαναοί. Στο φως ήρθε επιστολή του βασιλιά των Χετταίων Χατουσίλη ΙΙΙ (περίπου 1265-1240) προς τον βασιλιά των «Αchijawa» με αφορμή την απαράδεκτη διαγωγή του επιδρομέα Πιγιαμαράντου: με ορμητήριο τη «Μillawada» (Μίλητο) ταλαιπωρούσε τα υποτελή βασίλεια των Χετταίων στη Μικρά Ασία και μόλις βρισκόταν σε κίνδυνο επιβιβαζόταν στο πλοίο του και έβρισκε καταφύγιο στην επικράτεια των Αχαιών. Οσο για τους Δαναούς, η χώρα τους «Danaja» μαρτυρείται σε αιγυπτιακή επιγραφή της εποχής του φαραώ Αμενοφέως ΙΙΙ (περίπου 1390-1352) που, αν και δημοσιεύθηκε το 1966, η κλασική φιλολογία την αγνόησε ως σήμερα επιδεικτικά.

    Αδίκως εξάλλου οι κλασικοί φιλόλογοι επινοούσαν ενδοκειμενικές και μετρικές ανάγκες για να ερμηνεύσουν εκείνα τα 30 τοπωνύμια από τα 178 συνολικά στον περίφημο Νηών Κατάλογο της Ιλιάδας, η ύπαρξη των οποίων δεν πιστοποιείται από άλλες πηγές, είναι άγνωστα



    Κρητικός πολιτισμός 28η Οκτωβρίου (ομιλία) Ελληνική ιστορία (special) Φροντιστηρίου σελίδα (1) Φροντιστηρίου σελίδα (2) Παλαιά Διαθήκη Ύλη εξετάσεων ΑΣΕΠ Οι ρίζες της ανθρώπινης φυλής Το άγχος και οι συνέπειές του Η φυλή Καλλάς (Αφγανιστάν) Εφευρέσεις και ανακαλύψεις Λάθη στη γλώσσα μας Telescope (ενδιαφέροντα θέματα) Διατροφή Συντακτικό Μαθήματα λογοτεχνίας Ποιος ανακάλυψε τη γραφή; Κείμενα για έκθεση - έκφραση Τέστ και διαγωνίσματα Σελίδες εκπαιδευτικών Διαγωνίσματα (σε pdf) Προτεινόμενα θέματα (σε pdf) Παραγωγή λόγου (Δημοτικό) Παραγωγή λόγου 2 (Δημοτικό) Κοσμογραφία Λογοτεχνικά άρθρα: α) Το Αμάρτημα της Μητρός μου (doc) β) Η Σονάτα του Σεληνόφωτος (pdf) γ) Όνειρο στο Κύμα (pdf) Εικόνες αγίων Μοναστήρια Γλωσσάρι του internet Αριστοφάνης (περιλήψεις) Αλβέρτος Αϊνστάιν Καρλ Μαρξ Η Αθήνα ως την Τουρκική κατάκτηση Αντίχριστος (666) Η καταγωγή των Ελλήνων Ιστορία του νομίσματος Η δουλεία Αναζητήστε ασθένειες και θεραπείες Ελληνικές πυραμίδες Μάχες των αρχαίων Ελλήνων Η τέχνη στην αρχαιότητα Βυζαντινή τέχνη Έξοδος Μεσολογγίου
    Ιωάννης Συκουτρής (1901-1937):
    Ο αδικοχαμένος φιλόλογος.

    Του Φάνη Ι. Κακριδή

    Ο Ιωάννης Συκουτρής πέρασε σαν αστροβολίδα από τη φιλολογική επιστήμη και την ακαδημαϊκή έδρα και χάθηκε. Η απώλεια ήταν τεράστια, τόσο για τα ελληνικά γράμματα όσο και για την πανεπιστημιακή διδασκαλία, όταν στις 21 Σεπτεμβρίου του 1937 ανέβηκε στον Ακροκόρινθο να προετοιμαστεί, και την ίδια μέρα έδωσε τέλος στη ζωή του.

    Γεννήθηκε στη Σμύρνη από γονείς με χιώτικη καταγωγή, βιοπαλαιστές, κι αν μπόρεσε να μορφωθεί και να σπουδάσει, ήταν γιατί εξαρχής, κιόλας στο Δημοτικό, οι επιδόσεις του ήταν τόσο εξαιρετικές, ώστε να μην μπορεί κανείς να τις παραβλέψει. Τον στήριξαν ο Μητροπολίτης Χρυσόστομος και η Ευαγγελική Σχολή, που τον δέχτηκε υπότροφο για όλα τα μαθητικά του χρόνια. Αποφοίτησε το 1918, αλλά το «άριστα» του πτυχίου του δεν καλύπτει ούτε τις ατέλειωτες ώρες που πέρασε ξεκοκαλίζοντας την πλούσια βιβλιοθήκη της Σχολής, ούτε τη ρητορική του δεινότητα, ούτε την ικανότητά του να συγγράφει στα αρχαία ελληνικά, ούτε τη συνεργασία του στο περιοδικό Αμάλθεια, όπου μαθητής ακόμα δημοσίευε φιλολογικές μελέτες με το ψευδώνυμο Αντιφών. Τελειόφοιτος ίδρυσε το φιλολογικό σύλλογο Επιστημονική Σμυρναίων Σύμβασις και ένα χρόνο αργότερα (1918/19), υπηρετώντας δάσκαλος στο τουρκόφωνο χωριό Γκιαούρκιοϊ της Μαγνησίας, οργάνωσε τον Εθνικόν Όμιλον, που τα μέλη του ορκίστηκαν να μη μιλούν παρά μόνο Ελληνικά. Η τάση του να ιδρύει άτυπους «συνδέσμους» επαληθεύτηκε και στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, όπου φοίτησε από το 1919 ως το 1922. Γρήγορα συγκέντρωσε γύρω του μια ομάδα από Σμυρνιούς, αλλά όχι μόνο Σμυρνιούς, φιλολόγους, αλλά όχι μόνο φιλολόγους συμφοιτητές, και τους έπεισε να πάρουν καθένας τους ένα αρχαιοελληνικό όνομα: Πύθων ήταν ο Κ.Θ. Δημαράς, Ευφορίων ο Β. Τατάκης, Ιοφών ο Α. Καλογεράς, Μάγνης ο Ι. Τσικνόπουλος κ.λπ. Αυτή η ομάδα, που αυτονομάστηκε Αθάνατη παρέα, συνήθιζε να κάνει μακρινές πεζοπορικές εξορμήσεις στους αρχαιολογικούς τόπους, που τότε ήταν οι περισσότεροι άγνωστοι και δεν τους επισκέπτονταν παρά «εγγλέζοι» περιηγητές. Στην τοπογραφική, αρχαιολογική και γενικότερα αρχαιογνωστική ενημέρωση ο Συκουτρής πρωταγωνιστούσε, όπως αναμφισβήτητα πρωταγωνιστούσε και στις πολλές σοβαρές συζητήσεις της παρέας. Δεν ήταν μόνο οι απέραντες γνώσεις του, αλλά και η ευστροφία και η επιχειρηματολογική του δεινότητα που τον καθιστούσαν ακαταμάχητο, διαλεκτικά αντάξιο του σοφιστή Αντιφώντα του Ραμνούσιου, που ο Συκουτρής συνέχιζε να χρησιμοποιεί το όνομά του ­ και βέβαια η «παρέα» δεν παράλειψε στις εξορμήσεις της να επισκεφτεί (με τα πόδια!) τον Ραμνούντα. Μεσολαβεί η Καταστροφή, κι ο Συκουτρής, όσο κι αν ήθελε να συνεχίσει ανώτερες σπουδές, έπρεπε μετά το θάνατο του πατέρα του να συντηρήσει την οικογένειά του. Διορίστηκε στην Κύπρο, στο Παγκύπριο Ιεροδιδασκαλείο της Λάρνακας, όπου υπηρέτησε ως το 1924. Απίστευτο το τι κατόρθωσε μέσα σε είκοσι μήνες. Παράλληλα με τη διδασκαλία, που τον απασχολούσε τριάντα μία ώρες την εβδομάδα και που η επιτυχία της του χάρισε την εκτίμηση και τη φιλία του Μητροπολίτη Κιτίου Νικόδημου, ο νεοδιόριστος φιλόλογος ιδρύει (τι άλλο;) ένα Όμιλο νέων στη Λάρνακα, δίνει διαλέξεις, συμμετέχει ενεργά στην ιδρυτική κίνηση του Συνδέσμου Λειτουργών Μέσης Εκπαιδεύσεως, εκδίδει την Επιστημονική Επετηρίδα των καθηγητών κι ένα περιοδικό δικό του, τα Κυπριακά Χρονικά, όπου δημοσιεύει πλήθος λαογραφικές, αρχαιολογικές, παλαιογραφικές, ιστορικές κ.λπ. μελέτες σε κυπριακά θέματα. Το υλικό τους το συγκεντρώνει πεζοπορώντας εβδομάδες ολόκληρες στα χωριά και τις πολιτείες του νησιού. Ο στόχος του, όσο ήταν στην Κύπρο, έχει διατυπωθεί από τον ίδιο: σκέπτομαι, ή μάλλον ελπίζω να μη μείνω και άλλον χρόνον, αλλ' ακριβώς δι' αυτό θέλω ν' αφήσω καλήν ανάμνησιν και προσέτι, το σπουδαιότερον, ακριβώς δι' αυτό δεν θέλω να φειδωλευθώ τας δυνάμεις μου εις το να δώσω μίαν ώθησιν εις την Σχολήν και τον τόπο. (...) Πρέπει να δώσω από τα Κυπριακά Χρονικά κατεύθυνσιν εις τους εδώ λογίους, να εξακολουθήσουν ό,τι προσεπάθησα να αρχίσω (...). Η εργασία μου εδώ και η προσπάθειά μου είναι μάλλον να δημιουργήσω επιστημονικήν ζωήν παρά να εργασθώ επιστημονικώς, και πιστεύω πως κάτι κατόρθωσα. Αν θα εξακολουθήσει, άλλος λόγος. Είναι μια αρχή, και είναι η πρώτη απόπειρα. Το 1924 επιστρέφει στην Αθήνα, όπου διορίζεται Βοηθός στο Φιλοσοφικό Σπουδαστήριο. Το 1925 παντρεύεται τη Χαρά Πετυχάκη (που δικαίωνε και τα δυο της ονόματα) και ξεκινά, με πανεπιστημιακή υποτροφία, να συνεχίσει τις σπουδές του στη Γερμανία. Αρχικά φοίτησε στη Λειψία, αργότερα στο Βερολίνο, όπου μαθήτεψε στους δυο μεγαλύτερους γερμανούς φιλολόγους του αιώνα, τον U. v. Wilamowitz-Μoellendorff και τον W. Jaeger. Η μαθητεία του εξελίσσεται γρήγορα σε επιστημονικό θρίαμβο. Οι εργασίες του για το Δημοσθένη, το Σπεύσιππο, τους Σωκρατικούς, την αρχαία ελληνική και βυζαντινή Επιστολογραφία κ.λπ. εντυπωσιάζουν με την πρωτοτυπία και την ευστοχία τους. Οι σοφοί της Δύσης συναγωνίζονται σε επαίνους για τον νεαρό έλληνα φιλόλογο, που τους βάζει τα γυαλιά, και τα πιο έγκριτα περιοδικά προσφέρουν τις σελίδες τους για να δημοσιευτούν άρθρα και κριτικές του. Ξεχωριστή τιμή: ο διάσημος εκδοτικός οίκος Τeubner του εμπιστεύεται να συνεχίσει την έκδοση του Δημοσθένη, που είχε διακοπεί με το θάνατο του Fuhr. Όταν το 1930, μετά την επιστροφή του, η Φιλοσοφική Σχολή τον ψηφίζει ομόφωνα Υφηγητή, ο μόλις τριαντάχρονος Συκουτρής έχει ήδη να επιδείξει μιαν επιστημονική προσφορά, που



    Παραμύθια Πολιορκία Τριπολιτσάς Καινή Διαθήκη Λεξικό πηγών ενέργειας Λέξημα (λογοτεχνία) Εκηβόλος Αστρονομία Έργα Πλάτωνος (πολυτονικά) Αρχαία Γραμματεία (πολυτονική) Πυθαγόρειοι Γλωσσάρι του ime Λεξικό τραπεζικών όρων Αφιέρωμα: Σεφέρης Αφιέρωμα: Ρίτσος Το λυκόφως του Βυζαντίου Μοριακή βιολογία Ανάπτυξη εφαρμογών Τεχνολογία Λυκείου Τα 7 θαύματα Αρχές Οικονομικής Θεωρίας (2) Το θέατρο στην εκπαίδευση Διαγωνίσματα Θρησκευτικών Γέρων Πορφύριος Ολοκαύτωμα Αρκαδίου Ασκήσεις Λυκείου (2) Τα Καλάβρυτα στην κατοχή Σαίξπηρ Χρήσιμες γνώσεις Ελληνομάθεια Λεξικό εισαχθέντων όρων Αφιερώματα (κείμενα και άρθρα) Λεξικό του Λαυρίου Δωρεάν φροντιστήριο Δωρεάν φροντιστήριο (2) Διαγωνίσματα Θρησκευτικών (2) Διαγώνισμα Α.Ο.Θ. Τάφος Αλεξάνδρου Προκήρυξη θέσεων Δημοσίου Τράπεζα θεμάτων Μαθημ. Εταιρείας Περί Ποιητικής & Ιστορίας (εξαιρετικό) Γυμνασίου ασκήσεις Φιλολογικές εργασίες (Αλεξανδρίδης) Διαγωνίσματα Γυμνασίου-Λυκείου Αρχαία Ελληνική Μυθολογία (εξαιρετικό)
    Το ελληνικό λογοτεχνικό βιβλίο και η τραγική του μοίρα
    Αθήνα, 19 Δεκέμβρη 1986

    Νίκης-Στέλλας Σιδερίδου

    Η τύχη του Ελληνικού Λογοτεχνικού Βιβλίου στη σύγχρονη Ελλάδα είναι πραγματικά τραγική. Στην Αγγλία π.χ. ένα μέτριο βιβλίο της σειράς — «'Αρλεκιν» ή αστυνομικό — κάνει εύκολα τον συγγραφέα του πλούσιο και πασίγνωστο, γιατί κυκλοφορεί αμέσως σ' εκατομμύρια αντίτυπα σ' όλο τον Κόσμο, λόγω της διάδοσης της γλώσσας.Το Ελληνικό λογοτεχνικό βιβλίο, γραμμένο στην Ελληνική γλώσσα, που μιλιέται από 10 περίπου εκατομμύρια σ' ολόκληρο τον Κόσμο, σε μια χώρα, που η επαφή του λαού της με το σοβαρό λογοτεχνικό βιβλίο όσο πάει και λιγοστεύει, περνάει τώρα μια σοβαρή κρίση με άγνωστες συνέπειες για το μέλλον της πνευματικής ζωής της χώρας μας.Ο Έλληνας συγγραφέας, ξεχνώντας ακόμα και τις ώρες ανάπαυσης, γράφει ένα βιβλίο, ξοδεύει εν συνεχεία τα χρήματα ταυ για να το εκδώσει, ακόμα και κάνοντας αιματηρές οικονομίες, κι αφού στείλει μερικά αντίτυπα στην κριτική και τους φίλους, το τοποθετεί σε μιαν άκρη του σπιτιού του, ώσπου να καταστραφεί από την πολυκαιρία. Και το προτιμάει αυτό, γιατί αν το δώσει στα Βιβλιοπωλεία, εκτός από το 35 - 40%, που κρατούν για κάθε αντίτυπο που πουλιέται, πράγμα που ανεβάζει πολύ την τιμή του, το αφήνουν σε μιαν άκρη κι αυτοί, χωρίς να το προβάλουν και φυσικά, αφού και η κριτική μας είναι τόσο σπάνια, λιγόλογη και δύσκολη, κανείς από το ευρύτερο — έστω και λιγοστό — αναγνωστικό κοινό δεν μαθαίνει τίποτα για τη νέα έκδοση ακόμα κι ενός αριστουργήματος, αν και η Νεοελληνική Λογοτεχνία διαθέτει όχι λίγα. Και μη μας πουν ότι αν είναι αριστούργημα ένα νέο βιβλίο, θα γίνει αυτομάτως best seller. Αν το βιβλίο δεν προβληθεί από την κριτική και τα μαζικά μέσα ενημέρωσης, κανείς δεν πληροφορείται για το βιβλίο και την αξία του. Ξέρομε πόσο καλά είναι οργανωμένη η προβολή του βιβλίου στο Εξωτερικό.Έπειτα ο συγγραφέας σ' αυτή την περίπτωση πρέπει να φορτωθεί τα βιβλία, για να τα μεταφέρει και να τα καταθέσει για παρακαταθήκη στα Βιβλιοπωλεία και μετά να πηγαινοέρχεται για την εκκαθάριση κι εκεί να τον παραπέμπουν από τη μια ημερομηνία στην άλλη, για να του ειπούν τελικά ότι πουλήθηκε ένα αντίτυπο ή ότι δεν πουλήθηκε καθόλου. Κι έτσι να τα παίρνει και να τα ξανακουβαλάει στο σπίτι του. Παλιά απ' όλην αυτή την ταλαιπωρία προσωπικά εγώ προτιμούσα να τ' αφήνω τελικά στα Βιβλιοπωλεία, χωρίς να κάνω εκκαθάριση.Μέχρι πότε όμως ο λογοτέχνης θα μπορεί να ξοδεύει το υστέρημα του για να τυπώνει βιβλία; Και ποια χαρά και ηθική ικανοποίηση θα του τονώσει το ηθικό, για να συνεχίσει να γράφει; Αν δεν υπήρχε αυτή η Θεϊκή φωνή που βρίσκεται μέσα στην ψυχή του λογοτέχνη, η ιερή έμπνευση, να τον οιστρηλατεί, θα είχε σταματήσει η συγγραφή λογοτεχνικών βιβλίων στην Ελλάδα!Ακόμα κι όταν τύχει να διατεθεί ένα ποσό από το Υπουργείο Πολιτισμού ή κάποιον Οργανισμό για την αγορά αντιτύπων του βιβλίου, ένα μεγάλο μέρος του ποσού πρέπει να κρατηθεί από την Εφορεία. Έτσι, εκτός από την ταλαιπωρία να ετοιμάσει φορολογικά βιβλία και να υποστεί τη διαδικασία της μεταφοράς των βιβλίων και της παραλαβής των χρημάτων, τελικά ελάχιστο μέρος της δαπάνης της εκδόσεως μπορεί να καλύψει ο συγγραφέας.Εκείνο, βέβαια, που έχει σημασία είναι το τί πρέπει να γίνει για τη σωτηρία του Ελληνικού βιβλίου, πριν είναι πολύ αργά γι' αυτό και για το Έθνος μας. Θα πρέπει όλοι οι πνευματικοί άνθρωποι να κάνουν προτάσεις για το σκοπόν αυτόν. Αρχίζω από μερικές δικές μου:1) Να ιδρυθεί ένας κρατικός φορέας για την επιλογή, την έκδοση, την προβολή και τη διακίνηση των βιβλίων, που θα επιλέγει φερέγγυα επίσημη Επιτροπή, αποτελούμενη από διακεκριμένους κριτικούς της Νεοελλ. Λογοτεχνίας, η οποία θα είναι και υπεύθυνη απέναντι στο Υπουργείο Παιδείας, που μέσα στην αποστολή της θα είναι και η μετάφραση τους σε ξένες γλώσσες, για την προβολή της Λογοτεχνίας μας στο Εξωτερικό στα πλαίσια μιας παγκόσμιας πνευματικής επικοινωνίας.2) Να ενισχύονται οι συγγραφείς που εκδίδουν με δικά τους έξοδα τα βιβλία τους με λογοτεχνικές συντάξεις, χρηματικές παροχές, χρηματικά βραβεία, χορήγηση δωρεάν του χαρτιού της έκδοσης, απαλλαγή από τους φόρους, ακόμα και στην περίπτωση αγοράς αντιτύπων του βιβλίου από το ΥΠΠΕ, ΥΠΕΠΘ και άλλους Οργανισμούς και να παρέχεται σ' αυτούς οποιαδήποτε διευκόλυνση, ώστε ελεύθεροι από βιοποριστικά προβλήματα, να μπορούν να ασχοληθούν με τη συγγραφή αξιόλογων έργων.3) Κάθε βιβλίο κατάλληλο για την αγωγή των παιδιών της στοιχειώδους και Μέσης Εκπαίδευσης να αγοράζεται από το Κράτος, να εκδίδεται σε χιλιάδες αντίτυπα και να μοιράζεται στα παιδιά του Σχολείου, που θα εξοικειωθούν έτσι με το καλό εξωσχολικό βιβλίο και θ' αγαπήσουν τη γλώσσα και τη Λογοτεχνία μας. Αυτό έκανε με θαυμάσια αποτελέσματα η Σουηδική Κυβέρνηση, όταν η Σέλμα Λάγκερλακρ εξέδωσε «Το θαυμαστό Ταξίδι του Νιλς Χόλγκερσον σ' ολόκληρη τη Σουηδία» το 1906 - 7, για να γνωρίσουν τα παιδιά της Σουηδίας την Πατρίδα τους.4) Ν' αγοράζονται τα νέα βιβλία από τις Εργατικές Εστίες και να διανέμονται στους εργάτες μαζί με τα εισιτήρια για θέατρα και τον τουρισμό. Έτσι το Ελληνικό Βιβλίο θα μπει στο Ελληνικό σπίτι σε ευρεία κλίμακα ν' ανυψώσει το πνευματικό και



    σήμερα:
      
    The LAND of GODS Since October 1996
    Oakville Ontario Canada
    Make Land of Gods Your Home Page