Since 1996
Ελληνική Λογοτεχνία στο διαδίκτυο

η αρχική σελιδα της LAND of GODS
Προηγούμενη  σελίδα Κεντρική σελ. της Ενότητας Επόμενη  σελίδα
"Γη των θεών φροντίδα. Ελλάς ηρώων μητέρα,
φίλη, γλυκεία πατρίδα" (Ανδρέας Κάλβος)

LAND of GODS : τα περιεχόμενα

               Ο Ελληνισμός στην Αίγυπτο, Στέφανος Ταμβάκης B' News Photos
                                                             Ο Ελληνισμός Κοινοτήτων ανά τον Κόσμο Videos Photos

Στέφανος Ταμβάκης
"Ο Ελληνισμός στην Αίγυπτο και Μέση Ανατολή - Παρελθόν, παρόν και μέλλον
του προέδρου του ΣΑΕ κ. Στέφανου Π. Ταμβάκη
Ομιλία του προέδρου του ΣΑΕ κ. Στέφανου Π. Ταμβάκη στην διεπιστημονική ημερίδα "Ελληνικής και Αραβική Διασπορά", που διοργάνωσαν
σήμερα το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης και το Ίδρυμα μελετών Χερσονήσου του Αίμου (δημοσίευση) - Θεσσαλονίκη, 23.5.2009 mpa.gr

H σειρά του Έλα να δεις..

* * *Η πιο παλιά σειρά της LAND of GODS.. Θα μπορούσε να είχε τον τίτλο: Στα αχνάρια των Ελλήνων (λογοτεχνών) της διασποράς.. όμως φιλοξενεί και πολλούς διακεκριμένους συγγραφείς, ποιητές-ποιήτριες από την πατρίδα, δημοσιογράφους κριτικούς κ.α..

  1. Mια Φωτογραφία και ένας τόπος

  2. ποιήματα τ' αγαπημένα

  3. Ελληνική Πεζογραφία

  4. ο στίχος της ημέρας

  5. Ανθολογίες της ΕΕΛΣΠΗ

  6. Λογοτέχνες και λογοτεχνήματα

  7. Δ Ε Λ Τ Ι Α Τ Υ Π Ο Υ

  8. Θωμάς Πετρολιάγκης

  9. Ελένη Κατσουλάκη

  10. Το περιοδικό "Εποχές" Μάιος 1963 Απρίλιος 1967

  11. Τα απομνημονεύματα τού Δία

  12. Δημήτρης Καραλής

  13. Στέφανος Ταμβάκης

  14. Διονυσία Moύσουρα-Τσουκαλά

  15. Χρυσούλα Μαστοροδήμου

  16. 'Aννα Δεληγιάννη - Τσιουλπά

  17. Ευαγγελία - Αγγελική Πεχλιβανίδου

  18. Μαρία Φιλίπποβα-Χαντζή

  19. Χριστιάνα Αβραμίδου

  20. Γιώτα Στρατή

  21. Μαρία Θανοπούλου

  22. Αικατερίνη Σιδέρη

  23. Διονύσης Δουζένης

  24. Κώστας Καλύβας

  25. ΤΟ ΚΑΡΔΑΡΙΤΣΙ ΚΑΙ Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ

  26. 'Aσπα Παπακωνσταντίνου

  27. Παναγιώτης Τρανούλης

  28. Φώτης Κόντογλου

  29. 'Aντρια Γαριβάλδη

  30. Σπύρος Δαρσινός

  31. Τι είναι ποίηση

  32. Η ΓΕΝΝΗΣΗ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ

  33. Μ. Καραγάτσης

  34. ΟΙ ΣΑΡΑΚΑΤΣΑΝΑΙΟΙ ΣΤΟ ΔΙΑΒΑ ΤΩΝ ΑΙΩΝΩΝ

  35. Δέκα μύθοι και μία Ιστορία Εισαγωγή

  36. ΕΛΕΝΗ ΤΖΗΚΑ

  37. Χριστίνα Τσαρδίκος

  38. Αλκυόνη Παπαδάκη

  39. ΝΙΚΟΣ ΣΠΑΝΙΑΣ

  40. Μάρω Σιδέρη

  41. 'Αιντε λοιπόν Έλληνα μου

  42. Φωτογραφία και περιήγηση

  43. Βασίλης Παπαθεοδώρου

  44. Πατέρα κάθε φορά

  45. Χαιρετισμούς και Αφιερώματα

  46. Ημέρα μνήμης Πολυτεχνείου

  47. Ένας όρκος και μια Ιστορία

  48. Γενοκτονία των Ποντείων

  49. Ολοκαύτωμα των Καλαβρύτων

  50. «H Πόλις εάλω!»

  51. Αυτοί είμαστε οι 'Ελληνες!!!

  52. 'Aξιον εστί το τίμημα

  53. Τα μάρμαρα του Παρθενώνα

  54. ο Ξενοφών Ζολώτας

  55. η Γλώσσα μου η Ελληνική

  56. Γιώργος Μπαμπινιώτης: Ο «ποιητής της γλώσσας»

  57. ΑΝΟΙΧΤΗ ΕΚΚΛΗΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΓΛΩΣΣΑ

  58. Δρ Θωμάς Σαββίδης : Γλώσσα και πολιτισμός

  59. Prof. Minas Savvas THE VANISHING OF CONSCIOUS HELLENISM

  60. Κριτικές Αναλύσεις

  61. Γαβριήλ Παναγιωσούλης

  62. Γιάννης Ανδρεόπουλος

  63. Λάκης Φουρουκλάς

  64. 'Ατυπη Λέσχη

  65. η Ανθολογία «ΞΕΝΙΤΕΙΑ»

  66. Οδυσσέας Πλατύρραχος

  67. Κική Δημουλά

  68. Στέλιος Καζαντζίδης

  69. Η Νάνσυ Μπίσκα

  70. Διονύσης Κονταρίνης

  71. Γκαμπριέλ Μάρκες

  72. Λάρρυ Κουλ

  73. Δημήτρης Ζαχαρόπoυλος

  74. Ρούλα Ιωαννίδου - Σταύρου

  75. Χρήστος Νιάρος

  76. Στράτος Δουκάκης :

  77. Βάϊος Φασούλας

  78. Ελευθερία Μπέλμπα

  79. Ιουστίνη Φραγκούλη-Αργύρη

  80. Γιώργος Δουατζής

  81. Διδώ Σωτηρίου

  82. Εθνική Αντίσταση και Λογοτεχνία

  83. O ΛΟΓΟΣ ΤΟΥ ΑΡΗ ΒΕΛΟΥΧΙΩΤΗ ΣΤΗ ΛΑΜΙΑ

  84. Αφιέρωμα στον Γιάννη Ρίτσο

  85. Κώστας Γεωργουσόπουλος

  86. ΤΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΤΗΣ ΜΑΝΑΣ ΜΟΥ

  87. η ΜΑΝΗ

  88. Όμορφη και παράξενη πατρίδα

  89. Γνωρίστε το Oakville και τα πέριξ

  90. Ο Νίκος Δημόπουλος

  91. Γράμμα από το Γκύτερσλο

  92. Τρισαγαπημένη ΑΡΚΑΔΙΑ

  93. Δημήτρης Λιαντίνης

  94. ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΕΙΟ ΙΔΡΥΜΑ

  95. Hellenic American National Council

  96. Ο Λόγος μέσα από τη Διασπορά

  97. ΜΑΝΩΛΗΣ ΑΝΑΓΝΩΣΤΑΚΗΣ : Φοβάμαι...

  98. Αχ Ελλάδα..

  99. Γιατί δεν πήρε ο Νίκος Καζαντζάκης το βραβείο
Στέφανος Π. Ταμβάκης

Ο Στέφανος Π. Ταμβάκης γεννήθηκε στις 27 Ιουνίου του 1952 στην Αλεξάνδρεια. Φοίτησε στο Αβερώφειο Γυμνάσιο Αλεξάνδρειας και στην συνέχεια μετέβη στην Αγγλία όπου σπούδασε στο Cambridge University, Γλώσσα και Διοίκηση Επιχειρήσεων. Εκτός από την μητρική του γλώσσα μιλά την Αραβική, Αγγλική και Γαλλική.

Το 1976 επέστρεψε στην Αίγυπτο και ανέλαβε μαζί με τον ξάδερφο του Στέφανο Θ. Ταμβάκη, την οικογενειακή επιχείρηση παρασκευής και παραγωγής τροφίμων St'George's est. 1905, στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου.

Η είσοδος του στα κοινά έγινε το 1976, με την εκλογή του στο Διοικητικό Συμβούλιο του Φιλανθρωπικού Σωματείου Αισχύλος-Αρίων, ακολουθώντας την πορεία του πατέρα του Παύλου Ταμβάκη, ο οποίος διετέλεσε Πρόεδρος του συγκεκριμένου Σωματείου.

Το 1984 εκλέγεται Κοινοτικός Επίτροπος της Ελληνικής Κοινότητας Αλεξάνδρειας. Πρώτο του μέλημα ήταν η αναδιοργάνωση και ανάπτυξη του Κοινοτικού Γηροκομείου Κανισκέρη . Αντωνιάδη.

Το 1990 εκλέγεται Πρόεδρος της Ελληνικής Κοινότητας Αλεξάνδρειας σε ηλικία 38 χρονών.

Το 1995 εκλέγεται Αντιπρόεδρος του Συμβουλίου Απόδημου Ελληνισμού, Συντονιστής Ασίας . Αφρικής και επανεκλέγεται ομόφωνα 3 (τρεις) συνεχόμενες φορές.

Κατά την διάρκεια της θητείας του ως Συντονιστής Ασίας . Αφρικής θα αναπτύξει τους διαύλους επικοινωνίας των Αποδήμων της περιφέρειας με μεθοδικότητα και συνέπεια. Πρωτοστατεί στην ανάπτυξη της συνοχής του Ασίας . Αφρικής. Άποψη του είναι ότι οι Έλληνες της Αφρικής και Ασίας είναι μία οντότητα, ανεξάρτητα από τις χώρες διαμονής τους. Άλλωστε οι ιδιαίτερες συνθήκες στις χώρες υποδοχής, το υπαγορεύουν.

Διοργανώνει το πρώτο Περιφερειακό συνέδριο Ασίας . Αφρικής το 1997 στην Αίγυπτο και 2 συνέδρια του Δικτύου Νεολαίας ΣΑΕ Ασίας - Αφρικής, το 1999 στην Αλεξάνδρεια και το 2001 στο Γιοχάνεσμπουργκ. Σε συνεργασία με την Νεολαία αναπτύσσουν την δικτύωση και ενημέρωση των νέων ελληνικής καταγωγής στην Μαύρη Ήπειρο.

Ανέπτυξε τις σχέσεις με το Οικουμενικό Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως, το Πατριαρχείο Αλεξάνδρειας και το Πατριαρχείο Ιεροσολύμων.

Το 2001 συμμετέχει στην αποστολή του Υπουργείου Εξωτερικών στο Σουδάν, που είχε στόχο την δίκαιη μεταχείριση επιφανών ομογενών, οι οποίοι κρατούνταν στις σουδανικές φυλακές.

Τον Δεκέμβριο του 2001 εκλέγεται Αναπληρωτής Πρόεδρος του ΣΑΕ και αναλαμβάνει να συντονίσει και να αναπτύξει θέματα που αφορούν την Νεολαία και την Παιδεία. Κυριότερος τομέας ευθύνης, η ανάπτυξη της επικοινωνιακής πολιτικής του οργανισμού, ώστε να γίνει γνωστό το έργο και οι δραστηριότητες του ΣΑΕ στο κοινό της Ελλάδος, Κύπρου και Ελληνικής Διασποράς.

Τον Μάρτιο του 2002 αποχωρεί από την Προεδρία της Ελληνικής Κοινότητας Αλεξάνδρειας και ανακηρύσσεται ομόφωνα από την Γενική Συνέλευση της ΕΚΑ, Επίτιμος Πρόεδρος.

Ως Πρόεδρος της Ελληνικής Κοινότητας Αλεξάνδρειας διοργάνωσε τους εορτασμούς για τα 150 χρόνια της Πρεσβυγενούς Κοινότητας Αιγύπτου το 1993. Ακόμα συνέβαλε καθοριστικά στην αποστολή και εγκαθίδρυση του αγάλματος του Μεγάλου Αλεξάνδρου από την Ελλάδα στην Αλεξάνδρεια.

Επανασυστήνει τον παροικιακό Τύπο της Αλεξάνδρειας με την έκδοση της κοινοτικής εφημερίδας "Πατρίδα".Παράλληλα προωθεί και επιτυγχάνει στενότερη συνεργασία με την Ελληνική Κοινότητα Καΐρου.

Οι άριστες σχέσεις του με την Αιγυπτιακή Κυβέρνηση και η στενή συνεργασία με τους Κυβερνήτες της Αλεξάνδρειας αποτελούν καίριο παράγοντα για την προώθηση ζητημάτων που αφορούν την Παροικία και τον Ελληνισμό.

Η προοπτική της διατήρησης και διαιώνισης της ελληνικότητας στους χώρους της Ελληνικής Κοινότητας αποτελεί κίνηση στρατηγικής σημασίας για τον Ελληνισμό της Αιγύπτου με βάθος χρόνου, η οποία θα θεμελιώσει την Ελληνισμό στην πόλη του Αλεξάνδρου, εκσυγχρονίζοντας την πανάρχαια παρουσία του στην χώρα του Νείλου.

Τον Μάιο του 2003 εκλέγεται μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου του Κοινωφελούς Ιδρύματος .Αλέξανδρος Ωνάσης.. Η συνεργασία του με το Ίδρυμα χρονολογείται από τον καιρό της Προεδρίας του στην Ελληνική Κοινότητα Αλεξανδρείας.

Τον Δεκέμβριο του 2003 επανεκλέγεται Αναπληρωτής Πρόεδρος ΣΑΕ.

Τον δεκέμβριο του 2006 εκλέγεται Πρόεδρος του Συμβουλίου Αποδήμου Ελληνισμού

Έχει τιμηθεί από τον Πρόεδρο της Ελληνικής Δημοκρατίας κ. Κωνσταντίνο Στεφανόπουλο με το Χρυσού Σταυρό του Τάγματος του Φοίνικος και έχει παρασημοφορηθεί από τον Μακαριστό Πατριάρχη Αλεξάνδρειας κυρό Παρθένιο με το ανώτατο παράσημο Α΄ Τάξεως του Αγίου Μάρκου του Ευαγγελιστή, από τον Μακαριστό Πατριάρχη Αλεξάνδρειας και πάσης Αφρικής κυρό Πέτρο Ζ¨ με τον Μεγαλόσταυρο της Πατριαρχικής Τάξεως του Αγίου Σάββα, της οποίας είναι Άρχων Τελετάρχης καθώς και από τον Πατριάρχη Πασών των Ρωσσιών κ. Αλέξιο.

Επαγγελματικά, συνεχίζει την ανάπτυξη και μεγέθυνση μίας από τις παλιότερες επιχειρήσεις τροφίμων στην Αίγυπτο, μαζί με τον ξάδερφό του, Στέφανο Θ. Ταμβάκη, με την επωνυμία St' George's, έτος Ίδρυσης 1905

Επιτρέψτε μου καταρχάς να συγχαρώ θερμά τους διοργανωτές της Ημερίδας. Πρόκειται για μία επίκαιρη συζήτηση σχετικά με την μετανάστευση. Την εκατέρωθεν μετανάστευση, υποδοχή και κοινωνική ένταξη 2 λαών με μακρά Ιστορία, των Ελλήνων και του Αραβικού κόσμου. Βέβαια αξίζει να σημειώσουμε ότι ο Αραβικός κόσμος είναι χωρισμένος τα τελευταία 100 χρόνια σε μία σειρά μικρών και μεγαλυτέρων κρατών με τις δικές τους ιδιαιτερότητες και σημασία.

Σκοπός της δικής μου ομιλίας είναι να σκιαγραφήσω για εσάς ρεαλιστικά, κύρια σημεία ουσίας που σχετίζονται με την παρουσία του Ελληνισμού στην Αίγυπτο και την Μέση Ανατολή. Αυτά εντάσσονται σε 3 διαφορετικές αλλά και ιδιαιτέρως συμπληρωματικές σφαίρες επιρροής.

Πρώτον, την οικονομική-γεωπολιτική, δεύτερον την πολιτιστική και τρίτον την ανθρώπινη. Και οι τρεις αυτές μορφές επιρροής διαπερνούν τον χρόνο και την ίδια την Ιστορία και φθάνουν ως τις μέρες μας, έχοντας μεταφέρει το στίγμα ύπαρξης του Ελληνισμού στην Αίγυπτο και την Μέση Ανατολή γενικότερα. Εάν έχουμε κάτι να κερδίσουμε από αυτές τις διαπιστώσεις είναι η προσπάθεια να συνδιαμορφώσουμε το μέλλον και να μην το αφήσουμε στο τυχαίο πέταγμα μίας πεταλούδας από την μακρινή Κίνα και τις επιπτώσεις που μπορεί να έχει σε μας.

Θα γίνω λίγο περισσότερο περιγραφικός για την εξυπηρέτηση των νοημάτων. Οι Έλληνες στην Αίγυπτο και Μέση Ανατολή, γενικότερα η παρουσία του ελληνορθόδοξου πολιτισμού παραμένει συνεχής τουλάχιστον από τα χρόνια του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Σε συνέχεια της κατάκτησης της Αιγύπτου από το Αραβικό στοιχείο και την ανάπτυξη του Ισλαμικού πολιτισμού, η παρουσία του Ελληνισμού φθάνει στα τέλη του 18ου αιώνα να εκπροσωπείται από το Ελληνορθόδοξα Πατριαρχεία. Την εποχή εκείνη όμως, συντελούνται διεθνώς τεκτονικές αλλαγές που δεν αφήνουν ανεπηρέαστη την λεκάνη της Ανατολικής Μεσογείου. Η ελληνική επανάσταση, οι πόλεμοι του Ναπολέοντα και η τελική κυριαρχία της Μεγάλης Βρετανίας στην Μεσόγειο θα διαμορφώσουν εκείνες τις οικονομικές και γεωπολιτικές συνθήκες που θα σπείρουν για άλλη μια φορά τον σπόρο του Ιωανά, του Έλληνα, της Γιουνάν, στο Κάιρο, την Αλεξάνδρεια, την Βυρηττό, την Δαμασκό.

Η παρουσία μας καταγράφεται ακόμα και από ξένους. Ο άγγλος κυβερνήτης της Αιγύπτου τόνιζε σε αναφορά του προς το Φόριν Όφφις την πρώτη δεκαετία του 20ου αιώνα ότι "?αν υπάρχει ένας λαός που θα μείνει σε αυτή την χώρα είναι ο Έλληνας. Πάντα ακούραστος και πολυμήχανος, έχει μπολιαστεί με το ντόπιο στοιχείο. Δεν θα τον δεις μόνο στις λέσχες και τον ναυτικό όμιλο, αλλά θα τους δεις να κυριαρχούν από το τραπεζικό κλάδο, μέχρι ως μικροπωλητές στην Άνω Αίγυπτο και τα βάθη του Σουδάν.."

Από τότε πολλά άλλαξαν. Οι Μπενάκηδες, ο Αβέροφ, ο Χωρέμης, ο Τοσίτσας, πλούτισαν απ'το μπαμπάκι, έφτιαξαν τις Κοινότητες, Ανώτατες Εμπορικές Σχολές, πρότυπα Νοσοκομεία, ο Τσανακλής με τους Αμπελώνες του έφτιαξε το πρώτο σύγχρονο αιγυπτιακό κρασί, ακολουθώντας τις περιγραφές του Ηροδότου για να βρει την κατάλληλη γη. Ακόμα και μετά την Επανάσταση του 1952, οι Έλληνες διατήρησαν την παρουσία τους στην Αίγυπτο, σε σύγκριση βέβαια με άλλες κοινότητες ευρωπαίων. Ο Ελληνισμός όμως δεν ήταν μοναχά για λίρες και για φεντάνια ( στρέμματα) γης.

Ήταν και παραμένει μία βαθιά σχέση πολιτιστικής και πολιτισμικής όχι ανταλλαγής αλλά θα έλεγα έρωτα. Από τα χρόνια λοιπόν του Αλέξανδρου και της Βιβλιοθήκης της Αλεξάνδρειας, την εποχή που ο ίδιος ο Ισκάντερ, ο "κατακτητής" της Ανατολής πήγε στα φαραωνικά Ιερατεία, από την εποχή που η θεά Ίσις λατρεύτηκε στην Κεντρική Μακεδονία, μέχρι την εποχή του Τσίρκα, του Καβάφη, ο διάλογος και η επαφή των δύο αρχέγονων πολιτισμών παραμένει μία σχέση δυνατή, ερωτική όπως έλεγε ο αείμνηστος Σαλονικιός, Κωστής Μοσκόφ.

Σ' αυτό συνέβαλε και η παρουσία του Ελληνισμού σε όλα τα επίπεδα της αστικής ζωής της Αιγύπτου πριν αλλά και μετά το 1952. Αξίζει να σημειωθεί ότι ο Ελληνισμός της Αιγύπτου ήταν "αβάν γκάρντ" τόσο στην πολιτική, όπου αριστερές ιδέες και κινήματα διαμορφώθηκαν πριν από 100 περίπου χρόνια όσο και στις τέχνες, όπου έως και την δεκαετία του 60 οι παραστάσεις των αθηναϊκών θιάσων έκαναν πρεμιέρα στην Αλεξάνδρεια.

Ολόκληρος ο παραπάνω κόσμος υπήρξε αποτέλεσμα των συνθηκών από το 1805 έως το 1962-63. Ενάμισης αιώνας που διαβάζουμε στα βιβλία, 150 χρόνια που έφεραν τον μοντέρνο κόσμο, που δημιούργησαν το Ελληνικό Κράτος, που πέρασαν από πάνω του 2 Παγκόσμιοι Πόλεμοι, ένας Ψυχρός. Που έφεραν την Ευρωπαϊκή Ολοκλήρωση, και την κρίση στην Μέση Ανατολή.

Αλίμονο, όμως. Δεν είναι μοναχά άσκηση και αποτέλεσμα γεωπολιτικής ο Ελληνισμός στην Μέση Ανατολή. Είναι και μία ανθρώπινη ιστορία. Όταν αρχές του 20ου αιώνα ο παππούς μου, μικρό παιδί τότε, ξεκίνησε από την Λήμνο, σκοπός του ήταν ένα καλύτερο αύριο. Αγωνίστηκε, κουράστηκε, αγόρασε ένα μικρό μαγαζάκι, σε συνέχεια το διπλανό, και το άλλο παραπέρα? 2 γενιές αργότερα, ο ξάδερφός μου και εγώ διευθύνουμε ένα από τα μεγαλύτερα εργοστάσια τροφών σε όλη την Αίγυπτο. Γεννηθήκαμε, μεγαλώσαμε εκεί όπως και οι γονείς μας. Η σχέση μας με τον τόπο και τα αδέρφια μας τους Αιγυπτίους είναι συναισθηματική, αδερφική. Εκεί παντρευτήκαμε και εμείς, εκεί γεννήθηκαν τα παιδιά μας, εκεί κλάψαμε τους γονείς μας. Η σχέση είναι βιωματική.

Ίδια πράματα και σε νεότερες χώρες του αραβικού κόσμου, και σε νεότερες γενιές απόδημων Ελλήνων στην Μέση Ανατολή. Αξιοπρόσεκτη η παρουσία Ελληνίδων στην Ιορδανία, την Παλαιστίνη κ.α. Αποτέλεσμα αυτήν την φορά της μετανάστευσης νέων Αράβων στην Ελλάδα για σπουδές και ένα καλύτερο μέλλον την δεκαετία του 70 και 80. Το αποτέλεσμα πάλι ανθρώπινο. Ο έρωτας, η αγάπη έσμιξαν αυτούς τούς νέους με Ελληνίδες, που τους ακολούθησαν πίσω στην Μέση Ανατολή.

Την προηγούμενη εβδομάδα επέστρεψα από την Βυρηττό, όπου είχα συναντήσεις με την Ομογένεια. Ο Ελληνισμός του Λιβάνου, είναι ιστορικός και αξιοπρόσεκτος. Σήμερα αποτελείται από περίπου 3000 άτομα, απόγονους προσφύγων του 22' από την Μικρασία. Όλη η Ιστορία του Απόδημου Ελληνισμού ένα κουβάρι ξετυλίγει, της Ελληνικής Ιστορίας. Εκεί λοιπόν, ανθεί ακόμα και σήμερα ο Ελληνισμός, με μικτούς γάμους Ελλήνων με Λιβανέζες και το αντίστροφο. Οι Έλληνες του Λιβάνου όταν έφτασαν εκεί βρήκαν ένα πολυπολιτισμικό περιβάλλον αστικής κουλτούρας και πολυθρυσκευτικό με περίπου 17 θρησκείες ή αιρέσεις των κύριων θρησκειών. Μάλιστα, σήμερα υπάρχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον από την Ελληνική Κοινότητα για την δημιουργία ενός σύγχρονου Πολιτιστικού Κέντρου, ώστε να ικανοποιήσει την ζήτηση που υπάρχει για τον Ελληνικό πολιτισμό, και προέρχεται από την αγάπη των Λιβανέζων.

Σε ολόκληρη την Μέση Ανατολή ο Ελληνισμός δεν θεωρήθηκε ποτέ κατακτητής. Ο αραβικός λαός στις χώρες υποδοχής μας αγκάλιασε σαν φίλους. Ο Έλληνας, ούτε αφομοιώθηκε αλλά ούτε και ξεχώρισε. Μπόρεσε και μπορεί ακόμα και σήμερα να ζει στην αραβική κοινωνία σεβόμενος τα ήθη και έθιμα, συμμετέχοντας στις εξελίξεις τους κράτους υποδοχής, και μεταφέροντας τον Ελληνικό Πολιτισμό, την μουσική τα γράμματα και τις τέχνες. Το παράδειγμα του Λιβάνου, της Ιορδανίας, της Αιγύπτου, το συναντάμε με τον έναν ή άλλο τρόπο σε όλες τις χώρες της Μέσης Ανατολής. Το ενδιαφέρον της Ελληνικής Πολιτείας είναι γνωστό και προς την σωστή κατεύθυνση. Τα μέσα που διαθέτει στηρίζει τις Ελληνικές Κοινότητες και συλλόγους, ώστε να συνεισφέρει και το ίδιο το Ελληνικό Κράτος στην υποστήριξη του Απόδημου Ελληνισμού σε μία παραδοσιακά φίλια γεωγραφική ζώνη, με ιστορικούς δεσμούς και στρατηγική σημασία.

Περισσότερο βάρος πιθανώς θα μπορούσε να δοθεί στην πολιτιστική εξωτερική πολιτική ώστε να υπάρξουν περαιτέρω πολλαπλασιαστικά οφέλη σε κοινωνίες που διαθέτουν έτσι κι αλλιώς την αθώα πατροπαράδοτη αγάπη για οτιδήποτε Ελληνικό. Την στιγμή που η Ισπανία, Γερμανία, Αγγλία, Ιταλία επενδύουν πολιτιστικά σε όλες αυτές τις χώρες με πρόγραμμα, συνέχεια και συστηματική παρακολούθηση, μπορεί και η Ελλάδα. Να είμαστε όλοι μας υποστηρικτές σε τέτοιες προσπάθειες, που έχουν αποφασιστεί και ξεκινήσει. Επένδυση στον Φιλελληνισμό είναι επένδυση στην Ελλάδα. Όταν αυτή η φράση γίνει πεποίθηση, το μέλλον θα είναι καλύτερο. Στην Μέση Ανατολή, τις βάσεις τις έχουμε θέσει εμείς και οι πρόγονοί μας.

Όπως υπάρχει η δυνατότητα της χάραξης πολιτικής διαβίωσης και εξασφάλισης του μέλλοντος σε χώρες που ο απόδημος ελληνισμός, ο απανταχού ελληνισμός, υπάρχει, ζει, κινείται και οργανώνεται, έτσι και εδώ λοιπόν στην Μέση Ανατολή, μπορεί να εφαρμοστεί. Εκείνο που χρειάζεται είναι η χάραξη μιας μακροπρόθεσμης πολιτικής για την διαιώνιση μας στην ευλογημένη αυτή γη. Αυτό μπορεί να γίνει μόνο με ξεκάθαρες συνεργασίες, συνεργασίες που δεν αποσκοπούν σε προσωπικά οφέλη, δηλαδή σε δόξες και τιμές, συνεργασίες, που θα είναι λειτουργικές, πρακτικές και ωφέλιμες.

Χρειάζεται συσπείρωση, δυναμική, συγχρονισμός, φαντασία, σοβαρή δουλειά, σωστή προώθηση των αιτημάτων από νέους σκεπτόμενους ανθρώπους, που έχουν την διάθεση της ανιδιοτελούς προσφοράς, από ανθρώπους που οι θέσεις δεν τους αγγίζουν και που αισθάνονται την ανάγκη της υλοποίησης του οράματος που θα δώσει στην ελληνική Μέση Ανατολή το δικαίωμα να ελπίζει για ένα μέλλον που της αξίζει και να ανταποκρίνεται στην ουσία και όχι μόνο στον τίτλο του Ιστορικού Ελληνισμού της Εγγύς - Μέσης Ανατολής.

Χρειάζεται μία σοβαρή πολιτική υλοποίησης στόχων. Στόχων όπως η χρησιμότητα των κτιρίων μας, χρησιμότητα που θα επιτρέψει στο σύνολο της Παροικίας μας, ανεξάρτητα ηλικίας να συμμετέχει, που θα δώσει την δυνατότητα στο Μητροπολιτικό μας κέντρο, την Ελλάδα μας, να θεωρήσει τους χώρους μας εν δυνάμει Κέντρα Πολιτισμού, Εργαστήρια προσφοράς και γνώσης, ταυτόχρονα δε, θα ωφελήσει τον αδελφό αραβικό λαό, που τόσο έχουμε αγαπήσει και τόσο μας έχει αγαπήσει.

Με το βλέμμα πλέον στο μέλλον, θα ήθελα να ολοκληρώσω τονίζοντας τα εξής. Έχουμε μάθει, εμείς που ζούμε στα αραβικά κράτη, να συμβιώνουμε με άλλες θρησκείες και πολιτισμούς. Το μέλλον για την Μέση Ανατολή είναι καλό. Ήδη ακόμα και σήμερα υπάρχουν σημαντικές ευκαιρίες για πραγματικές επενδύσεις. Μάλιστα, θα μπορούσε κανείς να ισχυριστεί ότι η φετινή διεθνής οικονομική κρίση δεν έχει επηρεάσει ιδιαίτερα την καθημερινότητα στην Μέση Ανατολή. Όλοι ευχόμεθα, η συνέχεια στις όμορφες χώρες όπου ζούμε να συνεχιστεί ομαλά και να αποφευχθούν ακραίες τάσεις.

Όσοι διατηρήσαμε και αναπτύξαμε την επιχειρηματική και κοινωνική μας θέση στην Μέση Ανατολή, το πετύχαμε νιώθοντας την χώρα αυτήν επιχειρηματική μας πατρίδα, "όπου γης , και πατρίς", και όχι μόνο. Δεν δειλιάσαμε να επενδύσουμε, να συμμετέχουμε, να προσφέρουμε στο κοινωνικό σύνολο και την ανάπτυξη της χώρας όπου ζούμε. Η Ελλάδα σαφώς είναι η Πατρίδα μας?. εκεί όπου δραστηριοποιούμαστε όμως είναι η ζωή μας όλη.

Σας ευχαριστώ για την προσοχή σας.

Στέφανος Π. Ταμβάκης
Πρόεδρος του Συμβουλίου Αποδήμου Ελληνισμού

Μηνύματα και Επιστολές
Μηνύματα και Επιστολές
mailto:kostas@douridasliterature.com
mailto:kostas@douridasliterature.com
The LAND of GODS Since October 1996 Oakville/Τοροντο Canada
   Click here to Make Land of Gods
your star1t Page

σήμερα: