Στην άκρη του ματιού: Ένα οδοιπορικό μέσα από τις σελίδες του ηλεκτρονικού περιοδικού "Έλα να δεις" της "LAND of GODS"

«Η Χώρα των Θεών», των ποιητών
και του καπνόν αποθρώσκοντα...




'Aντρια Γαριβάλδη:
Melbourne, February 26, 2006
Ένα δάκρυ
Στο φίλο Κώστα Δουρίδα

Εμείς φίλε μου
γεννηθήκαμε φαίνεται
για να υπάρχουμε
στις άκρες της γης
να κρατάμε καρτέρι για τις γενιές που θα 'ρθούν.

Χέρι χέρι να οδεύουμε στα μονοπάτια του κόσμου
το γέρο μας να συντροφεύουμε,
το νιο που μας έχει ανάγκη να καθοδηγούμε,
την πίκρα να κάνουμε μέλι
που θα τρέφει το σπόρο του Έλληνα.

'Aς είναι,
ένα δάκρυ παραπάνω
δεν θα μας κάνει κακό.
Τα μεγάλα κακά ουρλιάζουν
έξω απ' την πόρτα μας
και μας θυμίζουν πως πρέπει
να μην το κουνήσουμε ρούπι
απ' την πύλη του Αιωνίου Φωτός
για να μη χαθούμε.

'Aντρια Γαριβάλδη
27/2/06

Saturday, March 17, 2007
Αγαπητέ Κώστα!!! Ευτυχώς που υπάρχεις!! Μας χαρίζεις τόσο απλόχερα...τόσες πρωτόγνωρες ευωδιές.. μπαίνω μέσα στον αστρικό σου κήπο αγνή και βγαίνω εξαγνισμένη.. Καλωσόρισες Μαρινέττα...πάρε ένα καραβάκι και αρμένισε... Ελύτης!!! Σολωμός!! Κάλβος!! Παιδί του Σολωμού και του Κάλβου..γεννημένη σε μιά παραλία της Ζακύνθου..ψημένη στον ήλιο και το Μαίστρο.. ποιά μοίρα με πέταξε στο βόρειο πόλο..δεν ξέρω.. Ζω στη Σουηδία και με τρώει η νοσταλγία όπως όλους μας.. Επισκέφτομαι το σπίτι των θεών...κάθε μέρα και σου στέλνω τόσες ευχές!!!!
March 20, 2007, Φίλε Κώστα!!! Καλησπέρα!! Εχάρηκα τόσο πολύ που μου απάντησες...και ειδικά ο τρόπος που άφησες τα λόγια σου να φύγουν και να φτάσουν ως εδώ στη μακρινή Σουηδία... Είσαι απλός και απέραντος...πηγαίος και σταθερός όπως το βουνό...εκεί που έκανες τα πρώτα βήματα για να φτάσεις εδώ που έφτασες...και να μας χαρίζεις τόση ανθρώπινη ζεστασιά!!! Σπάνιο για την εποχή μας,που οι καρδιές παγώνουν και ο πλανήτης υπερθερμαίνεται...!!! Με ρωτάς αν ασχολούμαι με τη λογοτεχνία...και βέβαια ασχολούμαι πάντα διαβάζοντας...και γράφοντας...αλλά η κύρια μου ασχολία είναι οι νευροεπιστήμες.. Είμαι ερευνήτρια βιοχημικός,ανοσοβιολόγος και μελετώ ψυχονευροανοσοβιολογία.Είναι η επιστήμη που φέρνει σε φως πως μεταξύ άλλων δημιουργούνται τα συναισθήματα και πως μας αρρωσταίνει η λύπη... Εχω σαν στόχο να γυρίσω στη πατρίδα μας και να ανοίξω ένα κέντρο στην Αρχαία Επίδαυρο..που να είναι σαν μια συνέχεια του Ασκληπιείου... και να έρχεται ο κόσμος όλος και να μαθαίνει ότι '' και με τα χίλια βάσανα πάλι η ζωή γλυκειά'' είναι. Δεν έχω χρήματα αλλά ξέρω ότι και ο Πλάτωνας έστεισε την Ακαδημία με χρήματα που μάζεψαν οι φίλοι του για να τον απελευθερώσουν... Να είσαι πάντα χαρούμενος Μαρινέττα
Δαρσινός Σπύρος:
Saturday, February 12, 2005
Αγαπητέ κύριε Δουρίδα
η ποίησή σου είναι τεκμήριο
Είναι ντοκουμέντο. Αναλώνεις
όλο σου το πάθος όλη σου την ψυχή,
όλη σου την έξαρση [υπονοώντας όμως
το εύρος της ποιητικής σου πολυπλευρότητας]
για να ποτίσεις στάλα - στάλα με το στίχο σου
[το αίμα σου] τα δεντράκια της φυλής σου
που μεταφυτεύθηκαν στ' απόσκια ετούτου
του απέραντου και πολύχρωμου δάσους
Η προσπάθεια δεν είναι μάταιη.

Πριν πέσεις θα πάρουν άλλοι την σκυτάλη . Κι' άλλοι. Κι' άλλοι... Οι ανάγκες ετούτου του δάσους θα ζητήσουν, γλήγορα ή αργά την τροφή τους από τις ρίζες της φυλής σου!

Σπύρος Δαρσινός.
Saturday, February 12, 2005
Nesbil Tenesi H.P.A.



Στ' αχνάρια των Ελλήνων της Διασποράς
Νίκος Παλαμίδης:
07 Μαρτη 2005
ΕΛΛΗΝΑΡΑ ΠΕΡΗΦΑΝΕ!
(Χαρισμένο στον Κώστα Δουρίδα)

Χίλιες όμορφες σελίδες
λευτεριάς ζωγράφισες,
και στ' αχνάρια σου ελπίδες
για τους άλλους άφησες.
Ελληναρά περήφανε
ποιός τους καημούς σου ύφανε;

Με χρυσάφι και ατσάλι
απ' τον πλάστη φτιάχτηκες,
ούτε λύκο και τσακάλι
στη ζωή δεν σκιάχτηκες.
Ελληναρά περήφανε
ποιός τους καημούς σου ύφανε;

Φωτοδότης στους αιώνες
της ειρήνης πάστορας,
ζείς και χτίζεις Παρθενώνες
της αλήθειας μάστορας.
Ελληναρά περήφανε
ποιός τους καημούς σου ύφανε;

Βράχος πάντα στους βορριάδες
δυνατός αγέρωχος,
στης αγάπης τους μπελάδες
φλογερός υπέροχος.
Ελληναρά περήφανε
ποιός τους καημούς σου ύφανε;

Νίκος Παλαμίδης
07 Μαρτη 2005

κ. Κ. Δουρίδα, Ένα κείμενο αφιερωμένο σε εσάς
και δι' υμών στους απανταχού Έλληνες της διασποράς.
Με τις θερμές ευχές μου για μία δυνατή συνέχεια. Αικατερίνη Σιδέρη
Αγαπητέ κ. Δουρίδα,

Όταν διανοίγεται ο εαυτός σου, πτυχώνονται τα υλικά στοιχεία του και προβάλλει η ορογενετική κίνηση της ελληνικής συνείδησής σου. Τότε ως υδάτινος όγκος εισβάλει η ελληνική ψυχή σου και ο έσω εαυτός σου που λαμπρά ενδεδυμένος είναι, στερεωμένος με τα ικανά θεμέλια της γνώσης που οι πύρινοι λόγοι της αληθείας δόμησαν και η ιστορία του τόπου μας χαρακτήρισε, αποκαθαίρεται.

Η πράξη σου αποκαθαίρει τα στοιχεία που σε απαρτίζουν και αυτά λαμπερά, ωραία, κεκαθαρμένα παρουσιάζουν την συνοχή της δομής σου, της ζωοποιημένης εικόνας της. Και εσύ, πνεύμα-ψυχή-σώμα ως λίκνον ευχαριστίας παρίστασαι και σαν τα νερά των ποταμών και θαλασσών της πατρίδος σου κυλάς, σαν πηγή αναβλύζουσα παρέχεσαι ενούμενος με την διάσπαρτη αδελφοσύνη.

Ω! ποία τιμή δι' εσέ, να αποκαλύπτεις την παλλόμενη Αγάπη, να συρράπτεις τα αποκομμένα τμήματα της ιστορίας που εντυπωμένη στην γη της χώρας μας ευρίσκεται, όταν στρέφεις τα μάτια της καρδιάς σου εντός της Αγάπης που γεννά!

Μεταφέρεις το εντύπωμα της ψυχής σου, της πολυποίκιλης δημιουργίας της, εικόνες κάλλους, ευπρέπειας, σεβασμού και αναγνώρισης, εικόνες ωρίμανσης, το φτερούγισμά σου.

Όταν ενώνεσαι με τον Θείο σπινθήρα, την ενοικούσα Αγάπη, τις εικόνες σου ενδύεται κάθε συμπατριώτης, την ποικιλομορφία τους, και αποκαλύπτεται ό,τι άγγιξε η συνείδησή σου, αυτό που γεύθηκαν οι αισθήσεις σου, που τροφοδότησε τα συναισθήματά σου, που έδωσε φτερούγες στα πόδια σου, δύναμη στα χέρια σου, αυτό που θωράκισε το στήθος σου, που όρθωσε τον κορμό σου, οργάνωσε την κεφαλή σου.

Και η Αγάπη ορίζει και αιτεί: Τις θύρες της ψυχής σου διάνοιξε, διότι από το βάθος της εξέρχεται η έμπνευση και είναι ενδεδυμένη με όλα όσα παρουσίασες, όσα κατέγραψες στην ιστορία σου, όσα δημιούργησες? είναι η εξέλιξή σου!

Στην ύπαρξή σου ευρίσκεται η Αγάπη, συλλέγει και ενώνει ό,τι διασκορπισμένο συγκρούεται με τα συναισθήματα που εκφράζεις, όταν έρχεσαι σε επαφή με το παρελθόν σου και αναμιγνυόμενος με το παρόν σου προσπαθείς να κατανοήσεις ό,τι κάποτε, άλλοτε, έπραξες ως Έλλην, τμήμα και εσύ της ενιαίας ελληνικής ψυχής. Εκεί ευρίσκεται, όταν αναβιώνεις το παρελθόν σου, όταν προσφέρεσαι στους προγόνους σου και ενισχύεις με την κατάθεση τιμής. Εκεί διαχέεται, ώστε η διεύρυνση, που αποδεικνύει την διδαχή που έλαβες, να παρουσιάζεται ενεργοποιημένη ενδυναμώνοντας την συνέχεια της εξέλιξης.

Η Αγάπη δημιουργεί νέο σχήμα στην καρδιά, για να το αντιλαμβάνεσαι, νέα μορφή, για να δύνασαι ως όραμα να την συλλαμβάνεις, ως λόγους να την εκφράζεις στους συνανθρώπους σου, να εξερευνάς τούς τρόπους, να ανακαλύπτεις διεξόδους και πράττοντας να παρουσιάζεις το αποτέλεσμα της αληθούς εξέλιξής σου και του συνόλου των ανθρώπων στην κοινωνία σου, στην χώρα σου. Να παρουσιάζεις την Αγάπη μέσα από την τελειότητα των συναισθημάτων που διαχέεις, να πάλλεσαι και εσύ και οι συνάνθρωποί σου εντός Αυτής που διαφυλάττει, ταξινομεί το παρελθόν με το παρόν.

Η Αγάπη εξέρχεται να συνοδεύσει την επόμενη κίνηση. Εντάσσει την βούλησή σου στη βουλή Της, και στην διεύρυνση τής συνείδησης ενώνει την παρελθούσα κατάσταση με την σημερινή, και αναφωνεί ως η Πανάγια Μήτηρ: "Λάβε την αγάπη μου ως την οδό που διαγράφει την πορεία της σύνεσης, της ασφάλειας τής καθαρής και ελεύθερης, της πλήρως ενωμένης μετά τής Αρχής της? ώστε να διασφαλίζεται ο σεβασμός, η συνύπαρξη, η διαβίωση μεταξύ των χωρών, των φυλών, μεταξύ των τμημάτων του ιδίου σου εαυτού, των συμπατριωτών. Λάβε την ως προορισμό, ως ελπίδα που κραδαίνει την συνείδηση και παρουσιάζει το ολοκληρωμένο βίωμα".

Και εσύ ως ζωντανό παράδειγμα περιπατείς στον φθαρτό κόσμο της ύλης...

Και εκείνη, η Αγάπη, πράττει την ισορροπία που διαχέεται μεταξύ του υλικού και πνευματικού κόσμου, ενώνει την έσω και έξω κατάσταση όταν η διάνοια είναι ελεύθερη, χωρίς δεσμά, χωρίς προσκόμματα. Και η ελπίδα κραδαίνει την συνείδηση, πράττει. Τότε οι βηματισμοί είναι αταλάντευτοι, σταθεροί. Τότε οι μελλοντικοί οραματισμοί ενώνονται με τα βιώματα και η συνείδηση εντάσσεται σωστά στον προορισμό της. Τότε η συνέπεια στεφανώνει την επικράτηση της ασφαλούς ισορροπίας, τις ορθές επιλογές που θα διορθώνουν τις λανθασμένες του παρελθόντος, θα συμπληρώνουν τις ελλειπείς, θα ολοκληρώνουν τις ατελείς, παρουσιάζοντας την αληθή και πραγματική διαύγεια του νου που ορθά κρίνει? και καθίστασαι πιά ικανός, Έλλην, κάτοικος της γης.

Εν Αθήναις 15 Μαΐου 2006
Αικατερίνη Σιδέρη




Κώστας Δουρίδας

Καιρός είναι -αν και το είχα πολύ καιρό στο μυαλό μου, να μιλήσουμε για κάποιον που δεν βρίσκεται ανάμεσά μας, αναπνέει όμως καθημερινά από τα χρώματα της Μάνας γης, της Ελληνικής.

Φτωχόπαιδο, ξεκίνησε από τη σκληρή Αρκαδία για ένα καλύτερο μέλλον, όπως και τόσοι άλλοι εκατομμύρια Έλληνες. 'Aφησε τη Γη των Θεών, τη γη των γονιών του και της μήτρας της Ελληνικής και έφτασε στα πέρατα του κόσμου, κουβαλώντας μαζί του πάντα την καταγωγή του.

Μόχθησε, έκλαψε στα ξένα μέρη, που όμως τον αγκάλιασαν και τον κράτησαν κοντά τους. Έκανε οικογένεια, απόκτησε παιδιά που με καμάρι λέν πως είναι Ελληνόπουλα. Δεν ξέχασε ποτέ, ούτε για μια στιγμή της ζωής του ποιος ήταν, από πια μάνα είχε γεννηθεί

Η απουσία της γλυκιάς πατρίδας, ο Νόστος, τον θωράκισε. Τον έκανε να αντέχει τις δύσκολες στιγμές της ξενιτιάς -και δεν ήταν και λίγες. Πρόκοψε, όπως σχεδόν όλοι όσοι έφυγαν για ένα καλύτερο μέλλον, αφού η μάνα γη δεν είχε να τους θρέψει. Ίσως να έφυγε την περίοδο εκείνη που ο τότε υπουργός των οικονομικών Παναγιώτης Κανελλόπουλος, ξεστόμισε εκείνη τη βαριά και γεμάτη ενοχές φράση μιλώντας για εκείνους που πήγαιναν μετανάστες στην Αυστραλία: «Η Θεία Μετανάστευση».

Ο Κώστας ο Δουρίδας δεν πήγε στην Αυστραλία, κίνησε για τον Καναδά. Για την «θεία μετανάστευση» του ανόητου υπουργού. Εκεί βρήκε καινούργια πατρίδα, δουλειά, φίλους. Εκείνη η πατρίδα ήξερε να κρατάει όσους μοχθούσαν, όσους ήσαν τίμιοι. Τον έκανε δικό της, του έδωσε προνόμια, υποχρεώσεις αλλά και δικαιώματα.

Ο Κώστας ο Δουρίδας όμως ήταν Έλληνας, μετά ήταν και Καναδός -και δικαίως. Η μισή του καρδιά, ολόκληρη η ψυχή του ήταν όμως συνέχεια πίσω, στη πατρίδα, στο χωριό. Ένα μικρό χωριό στη σκληροτράχηλη Αρκαδία, στο Καρδαρίτσι. Στη Μάνα του, στους συγγενείς, στα μονοπάτια και στα πλακόστρωτα του χωριού, στον αέρα τον πουρναρίσιο, στα διάσελα και τις κορφές που πρωτοείδε τον ήλιο.

Δημιούργησε με μεράκι όταν οι καιροί το επέτρεψαν, όταν η κούραση καταλάγιασε, έναν δικτυακό τόπο που δεν μπορούσε να ονομασθεί παρά μόνο: «The Land of Gods». Τι άλλο? Κοντά δέκα χρόνια τώρα, ο δικτυακός αυτός τόπος κτισμένος μέρα με τη μέρα, κατάφερε κι έγινε σημείο αναφοράς από τους Έλληνες του κόσμου.

Η πληρέστερη λογοτεχνική σελίδα κατά πολλούς, γεμάτη από πληροφορίες και έργα όλων των σπουδαίων Ελλήνων, ποιητών, πεζογράφων, λογοτεχνών, λαογράφων, μουσικών. Αν κάποιος την επισκεφτεί για πρώτη φορά, ίσως παρατηρήσει μια αταξία, αν όμως προχωρήσει παραμέσα θα δεί τον πλούτο που έχει μπροστά στην οθόνη του, την εγκυκλοπαίδεια των γνώσεων που αλλάζει σελίδες, τα ατελείωτα παραδοσιακά τραγούδια, τον Νόστο διάχυτο σε κάθε παράγραφο και τελεία, σε κάθε banner και link, Δίκαια ο δικτυακός αυτός τόπος «της Γης των Θεών», έχει δεχτεί μέχρι σήμερα πάνω από ένα εκατομμύριο επισκέπτες. Και συνεχίζει διότι, ο φοιτητής, ο δάσκαλος, ο ερευνητής, ο λαογράφος και τόσοι άλλοι, θα αντλήσουν γνώσεις, σε χιλιάδες θέματα που παρουσιάζονται.

Ο Κώστας ο Δουρίδας είναι μαχητής, έχει μάθει και ξέρει ότι όλα κερδίζονται με αγώνα. Πρόσφατα, άρχισε έναν αγώνα που όταν το έμαθα, τον θεώρησα μάταιο. Κι όμως. Στην Αργεντινή και συγκεκριμένα στο Μπουένος 'Aιρες, έπειτα από πολύχρονη παρουσία, έκλεισε η ραδιοφωνική εκπομπή «Αντάμωση» που παρουσίαζε ομάδα Ελλήνων με μεγάλη εμβέλεια σε ολόκληρη τη Λατινική Αμερική. Η εκπομπή έκλεισε διότι δεν είχε πλέον εξακόσια δολάρια τον μήνα. Ποσό ασήμαντο για το σπουδαίο έργο αυτών των Ελλήνων. Εκεί που όλα είχαν σταματήσει, ο Κώστας ο Δουρίδας έκανε την αρχή. Μόνος του, ξεκίνησε τον αγώνα που μόνο αυτός γνώριζε καλά. Μια ολόκληρη ζωή μαχητής ήταν.

Κίνησε γη και ουρανό, έστειλε χιλιάδες e-mails σε Έλληνες που ήξερε και άλλους που δεν ήξερε. Από τον Καναδά στην Αμερική, στην Ελλάδα, στην Αυστραλία, στη Γερμανία, στη Σουηδία, παντού. Έφερε τα πάνω κάτω. Σε χρόνο ρεκόρ βρέθηκαν τα χρήματα για ένα εξάμηνο της εκπομπής, για τη νέα αρχή. Στο πλευρό της εκπομπής ολόκληρος ο Ελληνισμός. Χάρη στον Κώστα τον Δουρίδα

Επισκεφτείτε τη σελίδα του, γνωρίστε τον. Δεν θα δείτε την τέλεια επαγγελματική σελίδα, θα γνωρίσετε την ψυχή του Έλληνα, του Αρκά, που μεγάλος πολεμιστής αλλά και ταπεινός στάθηκε στη πορεία ολάκερης της ζωής του. Όχι όπως άλλοι, που τα βρίσκουν όλα έτοιμα και τα οικειοποιούνται.

The Land of Gods http://douridasliterature.com

Α.Κ.Β

Ιούνιος 2006

«ΚΑΠΝΟΝ ΑΠΟΘΡΩΣΚΟΝΤΑ»
ΦΙΛΟΞΕΝΙΑ και ΚΡΙΤΙΚΗ...




"..Ωστόσο
ο ίδιος έμεινε
αμόλυντος! 'Εμεινε
αγνός! 'Ιδιος, καθώς
την μέρα που έφυγε
απ' το χωριό και την
πατρίδα του. Η νέα
γης, θαρρείς σαν
να μην πάτησε
τα χωματά
της, σαν
να μην
έζησε
ποτέ σε
αυτήν. Σαράντα χρόνια
λες και πέρασαν πνοή.
Μοιάζει
με κείνο το
αεροπλάνο, που
περιστρέφεται επάνω
από το αεροδρόμιο, έτοιμο
να προσγειωθεί. Και όμως
σαράντα χρόνια πέρασαν
και ακόμα ..περιστρέφεται.
Ο 'Ελληνας της διασποράς:
Αυτός ο μούργος, ο δου-
λευταράς, χορευταράς
και καλοκάγαθος!
Υπομονετικός
αλλά και ατίθασος!
ο υπέρ πατριώτης και
Ελληναράς της πρώτης
γενιάς ο μετανάστης!."..
"..Σήμερα
ο εχθρός του
'Ελληνα δεν είναι
ορατός, γιατί δεν έχει
πρόσωπο ούτε σάρκα..
αλλά βρίσκεται παντού σαν
τον αγέρα!. Μερικοί τον
είπαν καλοπέραση.
'Αλλοι ..πολιτισμό
και παγκοσμιο-
ποίηση..
Οι πιο
τολμηροί
τον είπαν
αφομοίωση."..

"..Σαν 'Ελληνες, δεν
πρέπει ποτές(!!!) να λη-
σμονούμε την γη της πατρίδας,
αλλά και κείνη που έγινε δεύτερη
μάνα μας κι' απροκάλυπτα εδώ
εγώ τώρα, σου την αποκαλώ
ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΗ ΓΗ της
ΔΙΑΣΠΟΡΑΣ!!"..
.. Και σου το λεω αυτό
επειδή ΕΔΩ, εγώ κι'
εσύ ΡΙΖΩΣΑΜΕ πια,
με τα παιδιά μαζί
και τα εγγόνια
μας και οι
ρίζες μας
είναι
τα παιδιά μας!.
Για τα παιδιά μας.."...












Γράμμα
στον Χρίστο Α. Νεοφύτου

Καλέ μ
θέλω να σε
πρώτον γιατί π
να με διαβάσει
Αποθρώσκο
στον 'Ελλ
διασπορ
ύστερα
γράψ
γρά
π
περίμενα κ
πάντα: «Γράψε
σαν εύρεις τον
σου μου δίνει κείν
γλυκιάς επιστροφ
όταν ακόμα ζούσ
πια δεν ζούνε, κι
σήμερα καθώ
η πρώτη μο
έγινες εσύ!
και σε σκ
αδελφέ μου! Ν
ου φίλε
  ευχαριστήσω
ήρες το χρόνο
ς στο «Καπνόν
ντα: Γράμμα
ηνα της
άς» και
 να μου
εις το
μμα
ου
αι περιμένω
 μου αν θέλεις,
  καιρό. Το γράμμα
η την αίσθηση της
ής στην πατρίδα,
αν οι γονείς που
' αποκομμένος
ς που είμαι,
υ πατρίδα
 Για τούτο
έφτομαι
α 'σαι καλά! »
Κώστας Δουρίδας
λα να δεις . .
Ηλεκτρονικό περιοδικό λογοτεχνίας και πολιτισμού


Ελληνική Λογοτεχνία στο Διαδίκτυο
Αγαπητέ μου φίλε,
Θέλω να ξέρεις ότι
σχεδόν όλα τα κομμάτια
απ' το γράμμα μου στον
«'Αγιο Μετανάστη» είναι
αφιερωμένα για να μην σου
ειπώ γραμμένα στον απόηχο
της δικής σου παρουσίας απ'
την άλλη μεριά. Θέλω να μην
στενοχωριέσαι! Θέλω να είσαι
πάντα καλά! Ότι έχεις στο
μυαλό σου να το στέλνεις
χωρίς φόβο τις 4 γωνιές
της γης. Είσαι ότι
καλύτερο έχουμε
σήμερα για τον
Ελληνισμό
και την ιστορία μας.. Ο αδελφικός
σου φίλος από τον Καναδά
Καπνόν Αποθρώσκοντα
Γράμμα στον Έλληνα της Διασποράς
Return To Previous PortraitAdvance To Next Portrait
Το πιο γλυκό
χαμόγελο στον πλανήτη
είναι το χαμόγελο του Έλληνα
καθώς υποδέχεται τον επισκέπτη του.
(Ολυμπιακή Φιλοξενία 2004)


















Αγαπητέ μου φίλε,

'Ηθελα να πάρω εδώ την αφορμή και να σου παρουσιάσω αυτόν τον μεγάλο μου ήρωα αλλά και θύμα των τελευταίων χρόνων της ελληνικής μας ιστορίας: τον 'Ελληνα της Διασποράς. Καθώς που τον βλέπω, στις καινούριες γενιές, απ' άκρη σ' άκρη, στην δραματική πλειοψηφία του, να έχει βαρέσει ντουγρού στην αφομοίωση. Με θλίβει.. Είναι βλέπεις κι' αυτός θύμα της νέας θεάς που λέγεται παγκοσμιοποίηση και αφομοίωση? 'Ισως. Και 'ισως από την καινούρια αυτή θεά, τα τελευταία χρόνια, η ίδια η πατρίδα μας μαζί και ολάκερος ο ελληνικός πολιτισμός μας να κινδυνεύουν.

Καθώς το Ιντερνέτ μπήκε πια στη ζωή μας και οι αποστάσεις μίκρυναν.. Τώρα στο σπίτι μας, μπορούμε και διαβάζουμε τα νέα απ' την πατρίδα, προτού ακόμα οι εφημερίδες στην Αθήνα, προλάβουν να φτάσουν στα περίπτερα! Λεω εγώ κι' εσύ από άκρη σε άκρη στη γη της Διασποράς, μπορούμε να μιλήσουμε με μια φωνή για την καινούρια μας πατρίδα.

Πριν τέσσερα χρόνια πήρα ένα e-mail από έναν πολύ σπουδαίο φίλο κι' αδελφό μου, συνελληνά μου, μετανάστης κι' αυτός στην Μελβούρνη. Είναι δυναμικός ποιητής και ανήκει στην Εταιρεία Ελλήνων Λογοτεχνών της Αυστραλίας, πονετικός και καλός πατριώτης. Ηγετικό στέλεχος και από εκείνους τους 'Ελληνες, που αναμφίβολα τιμούν τον Ελληνισμό της Διασποράς. Το όνομά του είναι Ιάκωβος Γαριβάλδης, και μεταξύ άλλων μου έγραφε τούτα τα λόγια: «Οι δίοδοι του απανταχού Ελληνισμού έχουν σίγουρα ανοίξει και είναι απαράδεκτο αν δεν επιτύχουμε με την τεχνολογία που έχουμε».

Τα απλά ετούτα λόγια, σταθήκανε για μένα θαρρείς, η αρχή μαζί και το «προσκλητήριο» του άλλοτε Ρήγα! Καθώς που στους δρόμους της διασποράς, βλέπω τον 'Ελληνα αδελφό μου μετανάστη, να κινδυνεύει περισσότερο από τα χρόνια του Ρήγα! Και γίνεται αυτό, επειδή τότες ο εχθρός του 'Ελληνα.. ήταν ορατός μαζί δυνατός και βάρβαρος! Ο σκλαβωμένος -τότες- 'Ελληνας, το γνώριζε καλά με τι είχε να κάνει και για τούτο ήτανε θέμα χρόνου και σωστής οργάνωσης να βρει την λευτεριά του από τον τύραννο. Και αφού πολέμησε μαζί και θυσιάστηκε την βρήκε(!) γιατί αυτό ποθούσε και είχε στο μυαλό του.

Σήμερα ο εχθρός του 'Ελληνα δεν είναι ορατός, γιατί δεν έχει πρόσωπο ούτε σάρκα.. αλλά βρίσκεται παντού σαν τον αγέρα!. Μερικοί τον είπαν καλοπέραση. 'Αλλοι ..πολιτισμό και παγκοσμιοποίηση.. Οι πιο τολμηροί τον είπαν αφομοίωση. Και ο 'Ελληνας μετανάστης σαν τον προπάτορά του Οδυσσέα αφημένος στο «μαγευτικό» τραγούδι των σειρήνων δεν αντιστάθηκε καθώς εκείνος!..... Επειδή κουρασμένος όλα αυτά τα χρόνια.. θαρρείς κι' ...αποξεχάστηκε?

Καλέ μου φίλε, Σε ένα τραπέζι στρογγυλό καθόμαστε σήμερα εγώ κι' εσύ. το λένε ο πλανήτης γη. Με το «Καπνόν Απoθρώσκοντα» θα σου μιλήσω για τα δικά μου προβλήματα που είναι και δικά σου. Την αγωνία μου λεω να σου αποδώσω.. Μαζί την αλήθεια μου παραστατικά και όπως την ζω, την βλέπω και μαζί την αισθάνομαι.

Δεν θα σου κρύψω τίποτα! Μπορεί κάποια στιγμή να σου φανώ κουραστικός στην λεπτομέρεια. Μεροληπτικός στα κοινότυπα. Κι' επειδή κάπου - αφαιρούμαι: Αντί να σου μιλήσω για ΣΕΝΑ! Συγχώρεσέ με!!! Ξεχνάω να επαναλαμβάνω το ΕΜΕΙΣ! που είναι και η βάση της θείας εντολής που ΕΓΩ κι' ΕΣΥ, έχουμε πάρει ΕΥΧΗ μαζί και ΚΑΤΑΡΑ απ' τον παππού μας τον ΜΑΚΡΥΓΙΑΝΝΗ, όπου μας λεει: Σαν 'Ελληνες, δεν πρέπει ποτές(!!!) να λησμονούμε την γη της πατρίδας, αλλά και κείνη που έγινε δεύτερη μάνα μας κι' απροκάλυπτα εδώ εγώ τώρα, σου την αποκαλώ ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΗ ΓΗ της ΔΙΑΣΠΟΡΑΣ!!

Και σου το λεω αυτό επειδή ΕΔΩ, εγώ κι' εσύ ΡΙΖΩΣΑΜΕ πια, με τα παιδιά μαζί και τα εγγόνια μας και οι ρίζες μας είναι τα παιδιά μας!!. Για τα παιδιά μας παλέψαμε μια ολάκερη ζωή και φύγαμε απ' την πατρίδα μας Ο αγώνας μας ήταν μαζί και ο σκοπός, για ένα καλύτερο αύριο στα παιδιά μας: Να συνεχίσουν δηλ. την ζωή τους με βάση την ελληνική παράδοση μαζί και την ιστορία των: Με αξιοπρέπεια και σεβασμό και όχι φανατισμό, στις κοινωνίες και μέσα στους χώρους της διασποράς όπου κι' αν βρίσκονται. Και γιατί όχι;; 12 χιλιάδες χρόνια λένε οι ειδικοί κρατάει η ιστορία του 'Ελληνα!!

'Ομως σήμερα, υπάρχει παντού και γίνεται μια «προσεγμένη» προσπάθεια, να κρύψουμε ή μάλλον να σκεπάσουμε την αλήθεια και αυτό θα το δεις στα λόγια του πρώτου επίσημου που έρχεται από την πατρίδα, που αφού τον υποδέχονται και τον χειροκροτούν, ΟΙ ΙΔΙΟΙ ΠΑΝΤΑ -τελευταία μάλιστα και ..λιγοστεύουν- Εκείνος, θα πει στον «πανηγυρικό του» όλα και όσα δεν έχουν σχέση με τα παιδιά και τις καινούριες γενιές που χάνονται στην αφομοίωση. 'Ολα και όσα δεν έχουν σχέση με την πραγματικότητα του μετανάστη: δηλ. ΕΜΕΝΑ και ΕΣΕΝΑ αδελφέ μου.

..Και με αυτά και άλλα τέτοια, κυνηγήσαμε τον κόσμο από τις εκκλησίες, τα παιδιά από τα ελληνικά σχολεία.. Δεν σου κρύβω πως σε αυτό βοήθησε και η δολερή πολιτική όλων εκείνων όπου ποτέ δεν είδαν τον 'Ελληνα παρά με τη θεωρεία του γλοιώδη Κισινγκερ** Σκέψου ότι από αυτούς ακόμη πληρώνονται οι Ελληνοδάσκαλοι για να διδάσκουν τα ελληνικά στα παιδιά του μετανάστη.. Για ετούτο και σου λέγω στο άγριο αυτό παιγνίδι που γίνεται εις βάρος μας, εάν θέλουμε να επιβιώσουμε πρέπει να σμίξουμε την φωνή μας σε μια φωνή

ΕΙΣΑΙ το πρώτο μόριο από το σώμα μου και στην δική σου πνοή αναπνέω!. Υπάρχω κι' ευρίσκομαι ζωντανός και θριαμβεύω ή εξαφανίζομαι, ή απλώς ζω κι' αργοπεθαίνω.... ' Ομως εγώ επιμένοντας σου λεω: Στην αγωνία σου ΣΕ ζω και για τούτο τις νύχτες πετάγομαι απ' τον ύπνο μου, καθώς που ζητώ και θέλω, σαν μάνα στο πληγωμένο της παιδί να σκύψω και να ράνω την πληγή σου, επειδή ΑΥΤΟΣ είναι ο μόνος τρόπος να κρατηθώ στη δική μου ζωή. ΕΙΣΑΙ το δέντρο που βαθιά ριζώθηκε μες την ψυχή μου και θα υπάρχω αφού κι εφόσον θα υπάρχεις.. Σου λέγω ακόμη και τούτο: 'Οσο που ζω και όπου και αν ευρίσκομαι, ΠΡΩΤΑ θα μιλάω για ΕΣΕΝΑ και μετά για εμένα.

Δεν σου κρύβω πως έχω πρόβλημα (με το "Καπνόν Αποθρώσκοντα") να συνταιριάξω στο ίδιο "πανί", τα γεγονότα μαζί με τα συναισθήματα: Μπερδεύομαι λεω να βρω τον δρόμο τον σωστό επειδή ζητάω να ωφελήσω και όχι να ζημιώσω. Να επουλώσω -πληγές- και όχι να σκοτώσω. Να δώσω θάρρος και όχι να απογοητεύσω. Μα πάνω απ' όλα με το «Καπνόν Αποθρώσκοντα» ζητάω και θέλω να κτίσω το σπίτι μου όχι με τα υλικά που θα ήθελα να έχω αλλά με αυτά που έχω! Δεν παραιτούμαι απ' τον αγώνα, το όνειρο ήθελα να πω. Αλλά δεν θέλω να παραμείνω στο όνειρο μονάχα, παρά να προχωρήσω στην πράξη... Κι' έχω τα «εργαλεία μου πολύ φθαρμένα» και τα υλικά μου αδύνατα πολύ. Θαρρείς και μόλις ξύπνησα στα ξαφνικά σε τούτο ξεροχώραφο που ήταν παλιά περιβόλι;;

Ο κόσμος του «Καπνόν ποθρώσκοντα» δεν είναι μύθος και ιστορία αδελφέ μου, παρά μικρά σπασμένα γυαλιά από καθρέφτη που μέσα εκεί παραστατικά, θα με βρεις αποσπασματικά και με εξουθενωμένη φωνή, να σου δίνω την αναφορά μου με λόγια απλά να καταλάβεις: 'Οτι η μικρή και τεθλασμένη γραμμή που εσύ και εγώ ακολουθήσαμε στην ξένη γης δεν ήταν εύκολος δρόμος...

Νάσαι καλά!..
Κώστας Δουρίδας
mailto:landofgods@durabond.ca

Oakville On, 18 Feb 2002

Απάνθισμα στίχων και φράσεων απ' το "Καπνόν Αποθρώσκοντα"
Σήμερα ο εχθρός του 'Ελληνα δεν είναι ορατός, γιατί δεν έχει πρόσωπο ούτε σάρκα όμως υπάρχει παντού σαν τον αγέρα!. Μερικοί τον είπαν καλοπέραση. 'Αλλοι ..πολιτισμό και παγκοσμιοποίηση.. Οι πιο τολμηροί τον είπαν αφομοίωση. περισσότερα
έχουμε πάρει ΕΥΧΗ μαζί και ΚΑΤΑΡΑ απ' τον παππού μας τον ΜΑΚΡΥΓΙΑΝΝΗ, όπου μας λεει: Σαν 'Ελληνες, δεν πρέπει ποτές(!!!) να λησμονούμε την γη της πατρίδας, αλλά και κείνη που έγινε δεύτερη μάνα μας κι' απροκάλυπτα εδώ εγώ τώρα, σου την αποκαλώ ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΗ ΓΗ της ΔΙΑΣΠΟΡΑΣ!! περισσότερα
ΕΙΣΑΙ το πρώτο μόριο από το σώμα μου και στην δική σου πνοή αναπνέω!. Υπάρχω κι' ευρίσκομαι ζωντανός και θριαμβεύω ή εξαφανίζομαι, ή απλώς ζω κι' αργοπεθαίνω.... περισσότερα
Ο κόσμος του «Καπνόν ποθρώσκοντα» δεν είναι μύθος και ιστορία αδελφέ μου, παρά μικρά σπασμένα γυαλιά από καθρέφτη που μέσα εκεί παραστατικά, θα με βρεις αποσπασματικά και με εξουθενωμένη φωνή, να σου δίνω την αναφορά μου με λόγια απλά να καταλάβεις: 'Οτι η μικρή και τεθλασμένη γραμμή που εσύ και εγώ ακολουθήσαμε στην ξένη γης δεν ήταν εύκολος δρόμος... περισσότερα
''Τις μέρες μου τις έχω μετρήσει πάνω στις χάντρες του κομπολογιού.. Mία τη μία κι' ένα το βήμα. Βήμα τα βήματα, στο παρά πέντε.. Κόμβο τον κόμβο και με τα αρθριτικά.. Μίλια τα μίλια -Χιλιάδες μίλια μακριά από την θάλασσα και τον γαλάζιο ουρανό της πατρίδας! ...Ποιος τον θυμάται τώρα τον μετανάστη".. περισσότερα
Σήμερα ο μετανάστης -αν και πεθαίνει- έχει πάρει προ πολλού την θέση του παλαιού χωριάτη.. για ετούτο τον αποκαλούν "πιατά" και άλλα τέτοια πολλά του λένε.. περισσότερα
Πολλά από τα γράμματά μου σε εσένα τα ματαγράφω ονοματίζοντάς τα ...ποιήματα περισσότερα
Φίλε μου τελευταία όλο και περισσότερο χάνουμε το χαμογέλιο μας. περισσότερα
Γράψε μου αν θέλεις, σαν εύρεις τον καιρό. Το γράμμα σου μου δίνει κείνη την αίσθηση της γλυκιάς επιστροφής στην πατρίδα, όταν ακόμα ζούσαν οι γονείς -που πια δεν ζούνε-, κι' αποκομμένος σήμερα καθώς που είμαι, η πρώτη μου πατρίδα έγινες εσύ! Για τούτο και σε σκέφτομαι αδελφέμου! Νάσαι καλά!! περισσότερα
Θυμήσου: 'Ενα παιδί της διασποράς, ήταν τότε, είκοσι χρονών, που γύρισε στην πατρίδα γύρω στα 1820, και δεν μιλούσε καλά ελληνικά, -καθώς κι' εσύ- και όμως στον ίδιο καιρό, έγγραψε τον εθνικό μας ύμνο, ήταν ο Διονύσιος Σολωμός που έγγραψε επίσης και τούτο: «Κλείσε στην ψυχή σου την Ελλάδα και θα νιώσεις μέσα σου κάθε είδους μεγαλείο»!! περισσότερα
Κοινότητα ΕΙΣΑΙ ΕΣΥ κι' ΕΓΩ, μην το ξεχνάς! μαζί η ΘΡΗΣΚΕΙΑ ΣΟΥ ! και η ΙΣΤΟΡΙΑ ΣΟΥ!.. Είναι της γαλανής πατρίδας μας το αρχαίο πνεύμα. Αυτοί που θυσιάστηκαν! Αυτοί που έφυγαν μαζί και κείνοι που θα ρθούνε!.. περισσότερα
Μην Λησμονείς: H Κοινότητα ξεκίνησε με εσένα! Στηρίζεται σε εσένα! και το γνωρίζει: θα επιτύχει ή θα αποτύχει με ΕΣΕΝΑ και ΕΜΕΝΑ αδελφέ μου. περισσότερα
Στην πιο ψηλή κορφή της γης ο πρώτος καβαλάρης και σταυραϊτός περισσότερα
Επειδή λεει δεν μας χρειάστηκαν παρά μονάχα ένα ποτήρι νερό να δώσουμε στον διψασμένο αναχωρητή της μακρινής πατρίδας. περισσότερα
Να ξέρεις, η κάθε τρώκλα σπιθαμή από την γη της γαλανής, είναι Αίμα, Πνεύμα, και Πηλός!.
Με την Ελλάδα να σου στέλνει χαιρετίσματα για να μην ξεχαστείς στα καταράχια της οικουμένης... 'Οτι εσύ αδελφέ μου δεν εγεννήθηκες να γίνεις πολίτης του κόσμου επειδή η καρδιά σου είναι σημαδεμένη την Ελλάδα!. περισσότερα
Όσο που ζεις θα σε πικραίνει, όπου κι' αν βρίσκεσαι μακριά της, θα σε πεθαίνει... Μα νάσαι σίγουρος θα σ' ανασταίνει μονάχα η σκέψη της!! περισσότερα
Κι' άστραψε ο κόσμος σου 'Αγιε μου μετανάστη!. περισσότερα
Ως αμνό τον πάνε -και με άλλους λαούς, ποιος να πιστέψει.. με μια Κοκα Κόλα στο χέρι, στο Θείο Σταυρό του Μαρτυρίου Σου! και στην δική του την εξαφάνηση ! περισσότερα
Δωσμου θεέ μου μια στιγμή φούρλα να φέρω τη ζωή μέσα απ' το τσάμικο κι' όπως θα σειέμαι θα λυγώ και σμίξω τον Έλληνα ..θεό... Σαν αστραπή να γεννηθώ ξανά στην γη κι' αφού αισθανθώ την πασχαλιά ως άνω! Μαζί και την Ελλάδα!!! Ύστερα ας ..πεθάνω!! περισσότερα
Πήρε μια χούφτα χώμα απ' τα Καλάβρυτα.. Το έσμιξε με κείνο της γης του Σύδνεϋ και έκανε το περβόλι της!.. περισσότερα
Μάθε, στην γαλανή πατρίδα όταν μιλούν για μετανάστες εννοούν μονάχα: Τυχοδιώχτες και ύποπτους!. Η λέξης Αϊ Μετανάστης που σούλεγα.. θυμάσαι?? Τώρα, κατάντησε βρομιά?? στο στόμα του λαού. Και το δικό σου όνομα αδελφέ μου ..για λίγο ακόμα.. και να γράφοταν στην.. ιστορία!.. περισσότερα
σώμα απ' το σώμα σου θέλω να κτίσω μνήμα στα μνήματα του μετανάστη με την ευχή σου!! περισσότερα
Τα χρόνια γίναν δίσεκτα και οι μέρες οργισμένες περισσότερα
Τα απόμακρα κι' ερημικά χωριά της πατρίδας μου κάθε φορά στο ηλιοβασίλεμα στέλνουν την μοναξιά τους με το δισάκι του ξενιτεμένου στα πέρατα της γης να παν χαιρετισμούς στον μετανάστη περισσότερα
Μέσα απ' του ψάλτη τη φωνή και του παπά ακούω την φωνή σου και ραγίζω βλέπω τριγύρω καταχνιά την απουσία απ' τις καινούργιες γενιές.. δακρύζω.. περισσότερα
Εγώ κι' εσύ πορεύουμε την ιστορία στον ώμο μας. Κι' επά στην κορφή του 'Ολυμπου για δώδεκα χιλιάδες χρόνια φιλάμε σκοπιά το ανθρώπινο γένος περισσότερα
Μη φοβηθείς να σκούξεις την αλήθεια: Με την φωνή του Ρήγα στα μπουντρούμια της Οδησσού! με το ραβδί των φιλικών: περισσότερα
η αθάνατη γενιά του 'Αϊ μετανάστη που απ' τους αρχαίους χρόνους πήγε το φως της γαλανής πατρίδας του στα πέρατα της οικουμένης, και έλαμψε η γης! περισσότερα
..«Να μου το θυμάσαι και πάντα καλά μου νάσαι !».. περισσότερα
Και οι άγριοι γίναν ήμεροι, κι' ομόρφυνε ο κόσμος! Ύστερα και για πολλή.. Μνηστήρες οργισμένοι ήρθαν και πειραματίστηκαν την βαρβαρότητα να βγει στον άνθρωπο! περισσότερα
φύγαμε μακριά.. τάχα απ' την ζήτηση της περιπέτειας.. Τάχα από ..ανάγκη... περισσότερα
Στο μεταξύ ο 'Αϊ μετανάστης θύμωσε! και πήρε πένα και χαρτί κι' αντίς μελάνι, με αίμα! έγραψε απάνω το όνομά του: Ρήγας Φεραίος, Φιλικοί, 1821, Διονύσιος Σολωμός, Υψηλάντης, και άλλοι πολλοί.. περισσότερα
'Ετσι τα περισσότερα χωριά στη Γορτυνία έχουν απομείνει με έναν ..Κολοκοτρώνη στην πλατεία και οκτώ ανθρώπους να τραγουδούν την μοναξιά με ένα τραγούδι κλέφτικο για την επιστροφή του ξενιτεμένου.. περισσότερα
Βάνω σουρίχτρα και σφυρώ και χαλασμό σηκώνω.. Βλέπω βουνά, βλέπω λογγιά κι' αντάριασμα στα πλάγια Χιλιάδες γιδοπρόβατα περνούν στα βοσκοτόπια κι' ακούω τα κυπροκούδουνα κι' εγώ λαλώ φλογέρα.. περισσότερα
Τα αχνάρια μου να περιμαζέψω, όπου δειλά θαρρώ λίγο κι' ακόμη, να μου αργοφαίνονται: Μικρές τύψεις, μικρά αποτυπώματα στην απεραντωσύνη Σου και στην μεγαλωσύνη Σου Κύριε! περισσότερα
'Υστερα και λίγο πριν πάει για τον στρατό. Μια μέρα και μέσα σε λίγες ώρες, από παιδί που ήταν κι αισθανότανε, στα ξαφνικά ωρίμασε και έγινε άνδρας. Καθώς που βρήκε τον εαυτόν του κρατημένο γερά!! Κειδά, από το φέρετρο του αγωνιστή και ήρωα της ειρήνης Γρηγόρη Λαμπράκη!.. περισσότερα
απ' την Μητρόπολη ως μέχρις το πρώτο νεκροταφείο η Ελλάδα, είχε διπλώσει σε ένα μικρό σεντόνι την ιστορία της, και με τα χέρια της τεντωμένα σε χιλιάδες μπουνιές, φοβέριζε τους ουρανούς μαζί και τους ..θεούς της. περισσότερα
Και οι μεν πήραν τους δρόμους για τις φυλακές και τα ξερονήσια.. Και οι δε -οι απλοί και ανώνυμοι- πήραν τους δρόμους για την ξενιτιά..".. περισσότερα
Δεν έχουμε το ..θεό μας. Και άλλα τέτοια πολλά.. Νάσαι καλά!! περισσότερα
οι χωριανοί λιγόστεψαν και οι δρόμοι χορταριάσαν.. περισσότερα
Κάθε αστέρι και ένα όνειρο. Κάθε όνειρο και χιλιάδες μίλια μακριά απ' την πατρίδα... περισσότερα
Απ' τ' ανοιχτό παράθυρο ένα ραδιόφωνο στην διαπασών να παίζει τ' αφιερώματα των ξενιτεμένων περισσότερα
Στις πέρα ανηφοριές με τα κυκλάμινα του ονείρου μου ..παλικαριές... περισσότερα
Το πιο γλυκό χαμόγελο στον πλανήτη είναι το χαμόγελο του Έλληνα καθώς υποδέχεται τον επισκέπτη του. (Ολυμπιακή Φιλοξενία 2004) περισσότερα
Μάνα σεπτή, Μάνα σεμνή, Μάνα και χαριτωμένη!.. περισσότερα
Η γριά μου η *βάβω η παναγιά στην ερημιά με το *φακιόλι της αλαφιασμένη ψάχνει στα διάσελα κλαημένη να βρει τσοπάνηδες.. περισσότερα
...Και τα σκυλιά τ' αδέσποτα κι' εκείνα μας εγκατέλειψαν για μιαν... Αθήνα.. περισσότερα
Κτύπαγε τις λέξεις στην γραφομηχανή καθώς ο χτίστης πετάει με το μυστρί την λάσπη πάνω στον γυμνό τοίχο.. Θαρρείς και υπνωτισμένος έγραφε την διαθήκη του περισσότερα
Το μόνο που ξέχασαν κι' απ' τις γιορτές κι' απ' τα τραγούδια τους είναι τον μετανάστη!. περισσότερα
Σε ψάχνω στους τηλεφωνικούς καταλόγους της διασποράς, περισσότερα
Είναι ένας Έλληνας της διασποράς.. περισσότερα
Φεύγοντας ο μετανάστης πήρε μαζί του από την πατρίδα το "κάτι τι" όπου στις δύσκολες στιγμές το είχε φυλαχτό και τον βοηθούσε, σαν φάρος τον οδηγούσε! περισσότερα
Είναι Μεσολογγίτισσα γλυκιά νεράιδα που λες και η λίμνη την ξεπέταξε σαν ένα θαύμα που γεννιέται κάθε εκατό χρόνια!.. περισσότερα
και στα πόδια της το Αιγαίο...! περισσότερα
Και ύστερα, εκείνο το ξαφνικό σου χαμόγελο που ενώ μιλάς το ρίχνεις από το ...πουθενά... Και κείνο δίνει ζωή για οχτώ ζωές. περισσότερα
έχουν βαλθεί για να σε εξαφανίσουν...! περισσότερα
Ότι έχεις στο μυαλό σου να το στέλνεις χωρίς φόβο στις 4 γωνιές της γης. Είσαι ότι καλύτερο έχουμε σήμερα για τον Ελληνισμό και την ιστορία μας.. Ο αδελφικός σου φίλος από τον Καναδά περισσότερα
Οι πρώτες μου κυράδες στην ζωή, στάθηκαν δύο. 'Ιδιες Θεές!! Η μία ήταν η μάννα μου, η άλλη η Ελλάδα. Και στις δύο γύρισα την πλάτη.. Πήγα σαν "κόζηνο τράηστο" και χάθηκα στου κόσμου την άκρη.. περισσότερα
Πιάνω χαϊδεύω τα γένια μου.. Και ούτε που σκέφτομαι την ..ζαχαρένια μου.. περισσότερα
Παλιέ μου φίλε Πάντα σε σκέπτομαι κι' αδημονώ να πάρω σου νέα. περισσότερα
'Oταν ήμουν παιδί έστηνα "καυγάδες" στην μάνα μου είτε για να με ειπεί θεατρίνο που μου άρεσε περισσότερα
Και απάνω στο χορό μ' ένα ..θυμό στο λεω κοφτά να ξεμπερδέψω : "Θε να σε κλέψω ντάλα γιόμα μ' ένα φιλί στο στόμα!". περισσότερα
Και λένε ακόμη ότι τα παιδιά του μετανάστη το πιο πολύ που τα ενδιαφέρει είναι να αποδείξουν ότι η μετανάστευση των γονιών τους δεν ήταν ούτε καν λάθος περισσότερα
πουλιά φοβισμένα; και αραγμένα τωρα στην μνήμη μας. περισσότερα
Λένε πως ο ΠατροΚοσμάς βγήκε παγάνα στα βουνά... περισσότερα
επειδή υπάρχεις θα υπάρχω και θα υπάρχω έως ότου θα υπάρχεις.. περισσότερα
Ρωτάω τι γένηκε και μ' απαντούν οι αντίλαλοι της εγκατάλειψης. περισσότερα
κι' εδώ κι' εκεί και χάει κοντά με πέντε οργιές καζάντι.. Πήρες τα χρόνια παγανιά και την ζωή μια μπαταριά τα έδωσες όλα μια ζαριά και εκεί στα ξημερώματα εχάθηκες στα αστέρια. περισσότερα
Κοιτάζοντας τη φωτογραφία σου, βρίσκω τη ψυχή μου γονατιστή -θαρρείς και να προσεύχεται- μπροστά στον Ιερό Bωμό της ατέρμονης Ελληνικής μου Ιστορίας!!! περισσότερα
η κάθε κοινότητα είναι ανεξέλεγκτη από οποιαδήποτε κεντρική ηγεσία καταλήγει να είναι έρμαιο του περισσότερα
Θαρρείς, κι' όλα αυτά τα χρόνια -ο μετανάστης- απόμεινε ένα παιδί θυμωμένο περισσότερα
.."Μία σωστά οργανωμένη κοινότητα, ξεκινάει με πρώτα τα εργαλεία της δηλ. το «εμένα» και «εσένα», για να καταλήξει στους πολλούς και εν συνεχεία στους ηγέτες της, όπου εύκολα όλοι μας πια λέμε, εάν κάτι δεν πάει καλά: Αυτοί φταίνε... Ενώ στην ουσία φταίμε εμείς... δηλαδή εγώ κι' εσύ αδελφέ μου"... περισσότερα
Όμως έτσι γίνεται πάντα!.. Και έτσι γράφεται η ιστορία του 'Ελληνα στη διασπορά αλλά και στην πατρίδα!. περισσότερα
Στην διασπορά ο ελληνισμός ψυχοραγά περισσότερα
Ο 'Ελληνας της διασποράς: Αυτός ο μούργος, ο δουλευταράς, χορευταράς και καλοκάγαθος! Υπομονετικός αλλά και ατίθασος! ο υπέρ πατριώτης και Ελληναράς της πρώτης γενιάς ο μετανάστης!. περισσότερα
Για τούτο και για όλα αυτά τα παραπάνω που λεω, επιμένω σε αυτό: Ο 'Ελληνας της διασποράς, ποτέ του δεν υπήρξε τυχοδιώχτης η επιζήμιος για τους συνανθρώπους του στην νέα γη, παρά μοχλός στην δημιουργία και την πρόοδο και όσο για την πατρίδα. Αϊ μετανάστης! περισσότερα
Ο απόδημος Ελληνισμός, στο σύνολό του υπολογίζεται ότι υπερβαίνει τα 6.000.000. Ο Ελληνογεννής πληθυσμός ανά τον κόσμο (η αφομοίωση που λέμε) πλησιάζει τα 100. 000.000. λένε οι ειδικοί. Ο πληθυσμός της πατρίδας πλησιάζει τα 11.000.000. Και κάποιοι άλλοι λένε: περισσότερα




Ένα ακόμη
εξώφυλλο
για τον
Οδυσσέα...

...Aλλά ο
Οδυσσέας
ποθεί
ακόμη
και καπνό
μονάχα της
πατρίδας
του να δει
να πετιέται
προς τ'
απάνω κι
ας πεθάνει...
Ένα ακόμη εξώφυλλο
για τον Οδυσσέα




Καπνόν Αποθρώσκοντα
Γράμμα στον Έλληνα
της Διασποράς

Return To Previous PortraitAdvance To Next Portrait

Υστερόγραφο:
Γράψε μου αν θέλεις,
σαν εύρεις τον καιρό. Το
γράμμα σου μου δίνει κείνη
την αίσθηση της γλυκιάς επιστροφής
στην πατρίδα, όταν ακόμα ζούσαν οι γονείς
-που πια δεν ζούνε-, κι' αποκωμένος σήμερα
καθώς που είμαι, η πρώτη μου πατρίδα έγινες
εσύ! Για τούτο και σε σκέφτομαι αδελφέμου!
Νάσαι καλά!! κώσ/δουρ

Το πιο γλυκό
χαμόγελο στον πλανήτη
είναι το χαμόγελο του Έλληνα
καθώς υποδέχεται τον επισκέπτη του.
(Ολυμπιακή Φιλοξενία 2004)

HOME to LAND of GODS



















"..Και ότι είδα, και ότι έμαθα
όλα αυτά τα χρόνια, τίποτα μα τίποτα,
δεν άγγιξε την ψυχή μου τόσο ιερά, τόσο μυσταγωγικά,
όσο τα ευλογημένα εκείνα παιδικά μου χρόνια στο ΑΓΑΠΗΜΕΝΟ ΜΟΥ
ΧΩΡΙΟ, το ΚΑΡΔΑΡΙΤΣΙ!!!"


The LAND of GODS
Since October 1996 Oakville / Τοροντο Canada
  /